دیروز جلسه ی دفاع پایان نامه کارشناسی ارشد موبلندترین دانشجوی فلسفه علم دانشگاه شریف بود😅 و من هم به عنوان داور در این جلسه حضور داشتم.

پایان نامه در مورد نفس / سلف / من بود. اینکه اساسا چیزی به نام «من/نفس/خود/خویشتن» واقعا وجود دارد یا توهمی بیش نیست؟

البته که به نظر می رسد ایده‌ی من، یک من یا روح ِ مجرد / غیر مادی ،دست کم به لحاظ فلسفی ایده ی قابل دفاعی نیست.
اینکه این ، باعث به چالش کشیده شدن باورهای دینی می شود یا خیر البته بحثی مبسوط و جداگانه می طلبید.

و در بهترین حالت میتوانیم به یک من/خودِ حداقلی قايل باشیم که از دل فعالیت های نورونی و بدنمندانه ظهور می یابد.