💡 اگر شب‌ها خواب را عقب می‌اندازیم، چه کار کنیم؟
به‌جای اینکه فقط به خودمان قول بدهیم «امشب اراده می‌کنم»، بهتر است شرایط را کمی تغییر بدهیم:
🔹 پایان شب را از قبل مشخص کنیم: نیم‌ساعت قبل از زمان خواب، زنگ پایان فعالیت‌های شبانه را تنظیم کنیم.
🔹 ادامه‌دادن را سخت‌تر کنیم: گوشی را دور از تخت بگذاریم؛ تا دیدن یک محتوای دیگر، به‌سادگی به یک ساعت دیگر تبدیل نشود.
🔹 برای خودمان وقت بگذاریم: اگر شب تنها زمانی است که احساس می‌کنیم به خودمان تعلق دارد، بخشی از این زمان را آگاهانه زودتر در روز ایجاد کنیم.
البته اگر به‌موقع به تخت می‌رویم اما خوابمان نمی‌برد، یا کار و مسئولیت‌ها فرصت خواب را از ما می‌گیرند، مسئله لزوماً به‌تعویق‌انداختن ارادی خواب نیست.
بجای «چرا اراده ندارم؟»
شاید سوال مفیدتر این باشد:
«شب‌ها چه چیزی به من می‌دهد که حاضر نیستم به‌راحتی رهایش کنم؟»
گاهی برای تغییر یک رفتار، فقط دانستنِ ضررش کافی نیست؛ باید بفهمیم چه چیزی ما را دوباره به سمت آن می‌کشاند.

🖌 دکتر امیرمحمد صادقی | آن‌سوی ورق‌ها
🖇 @BeyondPapers
#lvl2 #p1.1