چرا با وجود اینکه «میدانیم»، باز هم انجامش میدهیم؟ | پست ۵
میدانیم باید بیشتر ورزش کنیم، خواب کافی داشته باشیم یا یک عادت نامناسب را کنار بگذاریم.
تصمیم هم میگیریم؛ اما وقتی زمانِ عمل میرسد، دوباره همان مسیر قبلی را میرویم!
دانستن، لزوماً به معنی «انجام دادن» نیست.
در روانشناسی به این فاصله Intention–Behaviour Gap میگویند؛ شکاف میان چیزی که قصد داریم انجام دهیم و چیزی که واقعاً انجام میدهیم.
در یک پزوهش، ۴۷.۶٪ از افرادی که قصد داشتند فعالیت بدنی بیشتری داشته باشند، نتوانستند این قصد را به رفتار تبدیل کنند.
اما چرا؟
۱. عادتها | Habit
تکرار یک رفتار در یک موقعیت ثابت، بهتدریج پیوندی بین موقعیت و رفتار ایجاد میکند. Wendy Wood توضیح میدهد که بعد از شکلگیری عادت، خودِ موقعیت میتواند رفتار قبلی را فعال کند؛ بنابراین تغییرِ صرفِ نیت همیشه کافی نیست.
۲. پاداش فوری | Delay Discounting
پاداشی که همین حالا میگیریم، معمولاً از منفعتی که مدتها بعد به دست میآید، ارزشمندتر به نظر میرسد. این همان چیزی است که در پژوهشها با عنوان Delay Discounting بررسی میشود.
ورزش، فایدهای دارد که شاید ماهها بعد ببینیم؛
اما ماندن روی مبل، همین حالا راحت است!
۳. محیط | Environment
وقتی یک رفتار آسان و در دسترس است و رفتار دیگر سختتر، انتخاب ما در شرایطی کاملاً خنثی اتفاق نمیافتد.
پس شاید سؤال فقط این نباشد:
❌ «چرا من اراده ندارم؟»
بلکه:
✅ «چه چیزی باعث میشود دوباره همین رفتار را انجام بدهم؟»
برای تغییر پایدار، گاهی باید علاوه بر اراده، عادتها و محیط را هم تغییر داد؛ مثلاً رفتار مطلوب را آسانتر و رفتار نامطلوب را دشوارتر کرد.
🖌 دکتر امیرمحمد صادقی | آنسوی ورقها
🖇 @BeyondPapers
#lvl1 #p5
Post #971
340
- 👍 8
- ❤ 5
- 👌 2