#دین و #دغدغه_های_وجودی انسان - 1

انسان در طول تاریخ حیات خود ، با سوالهای اساسی بسیاری روبرو بوده که با مفهوم " #بودن " او در هستی گره خورده و بر احوال وجودی او متاثر بوده است . #سوالهایی که ناشی از دغدغه های وجودی مرگ ، آزادی ، تنهایی و بی‌معنایی بوده و او را بشدت مضطرب کرده است .

در قرون 19 و 20 ، #فلاسفه ای چون کیرکگور ، نیچه ، سارتر و ... ، سعی کردند تعریفی از #انسان و جایگاه او در هستی و نحوه زیستن او در این دنیای بی ثبات و فناپذیر ارایه داده بگونه ای که بتوانند علت دغدغه های فوق را توضیح دهند ، که بعدا در اواسط قرن بیستم ، منجر به یک جنبش درمانی شد که #روان_درمانی_اگزیستانسیال نام گرفت .

این روش بر پایه‌ی این ایده شکل گرفت که برخی از اختلالات روانی، همچون اضطراب و افسردگی، نتیجه‌ی یک ناتوانی فردی برای #وفق دادن خود با مشخصات خاص شرایط انسانی است.

با وجود اینکه ممکن است عدم تعادل بیوشیمیایی در چنین افرادی وجود داشته باشد ولی این عدم تعادل لزوما علت درد و رنج آن‌ها نیست، بلکه یک #نشانه است. علت این درد و رنج ناتوانی آن‌ها در حل #معمای_وجودی زندگی انسان و دلواپسی‌هایی است که در هستی انسان ریشه دارند.

درمان بیماری‌های روانی از این نوع، با استفاده از روان درمانی اگزیستانسیال ، دیگر شامل تجویز دارو نیست، بلکه درون اندیشی، اکتشاف فلسفی، گسترش آگاهی و پذیرش شرایط انسانی است.

مبتکران این روش چهار دغدغه مذکور که “ #نگرانی‌های_غایی” وجود انسان نامیده می‌شوند ، را مورد توجه جدی قرار داده که ذیلا به اختصار توضیح داده می شوند :

🏮1- #مرگ از نظر اروین یالوم ( روان درمانگر اگزیستانسیل ) آشکارترین نگرانی غایی بشر است.

در حالیکه #زندگی بقول کیرکگور یک امکان احتمالی است، #مرگ بقول هایدگر امکان قطعی و درونی هستی و مرز نهایی‌ای است که موجودیت ما را محدود کرده و به آن ساختار می‌دهد.
و دلیل ترس انسان از مرگ ، میل او به #جاودانگی است که با مرگ فدا شده می بیند و همین امر ، #اضطرابی مدام در او پدید می آورد که اگر برطرف نشود تا ناامیدی و بی معنا دانستن کامل زندگی پیش می رود .

#یالوم در کتاب خود به نام روان درمانی اگزیستانسیال بر این باور است که " #ترس_از_مرگ " ، بر تجربه‌ی درونی ما تاثیر زیادی دارد. چرا که در لحظه لحظه‌ی زندگی ما اضطرابی از مرگ هست که ناخودآگاه بر رفتار ما تاثیر می‌گذارد و جهان‌بینی ما را شکل می‌دهد که اگر بجای فرار از آن ، آگاهانه به آن توجه کنیم ، زندگی شکل زیباتری بخود خواهد گرفت. "

بطور مثال با احساس مرگ و محدودیت زمانی در این دنیا ، شخص سعی می کند #سرمایه های وجودی خود اعم از عمر ، اکنون ، انرژی ، سلامتی و ... را خرج چیزهای پوچ و بی ارزش از جمله زندگی با خاطرات گذشته و حسرت خوردن و یا امید واهی به آینده ای دور و نسیه دادن زندگی به تحقق آرزوهای خود در آن ، نکند و بیشترین بها را به زندگی در " #حال " بدهد و انتخابهایی را انجام دهد که بجای لذتهای زودگذر منجر به #شادمانی و رضایت باطنی پایدار او بشود .

#قسمت_دوم :👇👇

https://telegram.me/beshnofekrkon/1284

محمد صالحی – 22/2/97