Чаму рускія стараверы ўцякалі на беларускія землі

Уладзімір Аўсейчык піша ў «Весніку Палескага дзяржуніверсітэта» (2025 г.) пра асаблівасці рассялення старавераў у паўночна-заходнім рэгіёне Беларусі ў другой палове XVIII ст. Іх міграцыя з Расійскай імперыі ў Рэч Паспалітую была выклікана не толькі рэлігійнымі пераследамі, значную ролю адыгрывалі таксама ўцёкі ад рэкруцкіх набораў, імкненне атрымаць лепшыя ўмовы жыцця, меншы падатковы ціск.

Асноўны паток перасяленцаў ішоў з памежных тэрыторый Расійскай імперыі. Крыніцы сярэдзіны XVIII ст. сведчаць пра масавыя ўцёкі сялян і старавераў, часам цэлымі вёскамі.
Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай (1772 г.) адбылася новая хваля перасяленняў: частка старавераў перамясцілася з Латгаліі ў раён Браслава, Міёраў і Друі.

Да канца XVIII ст. на паўночным захадзе Беларусі сфарміраваліся ўстойлівыя арэалы рассялення старавераў. Найбольш буйныя з іх знаходзіліся ў сучасных Браслаўскім і Міёрскім раёнах, а меншыя — у Пастаўскім і Шаркаўшчынскім.