Пра канфлікт савецкай улады з евангельскай грамадой ў БССР

Таццяна Лісоўская ў расійскім «Весніку РДГУ» (2025 г.) піша: на пачатак 1930-х у БССР было 86 познепратэстанцкіх супольнасцей з тысячамі вернікаў. Пасля пастановы ЦК ВКП(б) «Аб сектанцтве» (1927) па БССР пракацілася хваля выкрыцця выпадкаў фінансавання дзейнасці баптыстаў з-за мяжы. Была арганізавана «Добрушская справа». У 1930-х актыўна нацыяналізавалі малітоўныя дамы.

Разам з тым у 1937-м у Тураўскім раёне адмовіліся ад афармлення пашпарта 100 вернікаў, у 1938 г. – ужо 183. Вернікі таксама імкнуліся адгарадзіць дзяцей ад атэістычнай савецкай культуры, забараняючы ім развучваць вершы і спяваць у школе савецкія песні.

Перапіс 1937 г. успрымаўся як кляйменне, а савецкія ўлады трактаваліся як «улады антыхрыста». Вернікі пяцідзесятнікі г. п. Ялізава Асіповіцкага раёна (да 100 чалавек) да ВАВ праводзілі сходы па кватэрах і ў лесе. У 1937 - пачатку1938 НКУС БССР ліквідавала шэраг «сектанцкіх» арганізацый, па якіх арыштавалі і асудзілі 860 чалавек.