مدرسه طبیعت باغ

▪️ما در عصر آموزش جنون‌آمیز زندگی می‌کنیم
▫️پیتر گری

در طول چند دهه‌ی گذشته، کودکان همواره با میزان رو به افزایش در معرض آموزش و تدریس به شکل سخت‌گیرانه‌، با هدف بهبود نمرات آنها در آزمون‌های استاندارد، قرار گرفته‌اند. آزادی کودکان برای بازی و اکتشاف کاهش یافته است، تحقیقات افزایش چشمگیری در پرخاشگری و افسردگی و کاهش کنترل درونی و خلاقیت را در بین افراد جوان، نشان می‌دهد. در سراسر دنیا کودکان تا جایی که فرصت داشته باشند به بازی و اکتشاف می‌پردازند و این عمل را به روش‌های خاص کلی انجام می‌دهند. این میل و اشتیاق به بازی و اکتشاف در مسیر تکامل گونه انسان و در جهت خدمت به آموزش و یادگیری بوجود آمده است. علاوه بر این ، چنین اشتیاقی به بازی و اکتشاف، بسیار قدرتمند است و بخوبی از لحاظ زیست‌شناختی برای این هدف بر اساس اصل انتخاب طبیعی طراحی شده است که بتواند شالوده‌ای برای آموزش و پرورش کودکان، حتی در فرهنگ پیچیده امروز ما تامین کند. چنانچه ما محیط و شرایطی را ایجاد کنیم و رویکردهای را به کار ببندیم که کودکان فرصت‌های بیشتری برای بازی و اکتشاف داشته باشند، دیگر نیازی به اجبار برای یادگیری نخواهیم داشت.
@cnstudy

گروه «صلح و کودک» انجمن علمی مطالعات صلح ایران، به مناسبت «روز جهانی صلح»، نشستی تخصصی با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران و فعالان حوزه کودک و صلح، برگزار می‌کند.

موضوع:
«کودکان در چشم‌انداز صلح جهانی»

سخنران ها:
ماندانا تیشه‌یار
مصطفی رحماندوست
سوسن نیک‌ذات
مژگان احمدیه
فهیمه نظری
مهرداد ناظری
فرزانه فرشادی
خاطره ولی‌خانی
علی شاکر
المیرا حسن‌زاده
میترا قدم‌خیر

دبیر نشست: مهتاب حاجی‌محمدی

این نشست فرصتی‌ است برای بازاندیشی در جایگاه کودکان، با تکیه بر جهانی آرام‌تر، انسانی‌تر و عاری از خشونت و شنیدن روایت‌هایی از امید، تجربه و مسئولیت.

زمان: یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۴
ساعت: ۱۹:۳۰

لینک گوگل میت
http://meet.google.com/rnz-cdih-vve


https://t.me/ipsan

توقف رشد مغز؛
و کوچک‌تر شدن آن در آینده‌ی تکاملی انسان در سایه‌ی گسترش هوش‌مصنوعی
 
پژوهش جدیدی نشان می‌دهد که مسیر تکاملی مغز انسان خطی مستقیم و صعودی نبوده است. هرچند تا ۳۰۰هزار سال پیش، برای میلیون‌ها سال مغز هوموها به سرعت در حال بزرگ شدن بود، اما از آن تاریخ این افزایش رو به کاستی گذاشت و در حدود ۱۰۰هزار سال پیش ثابت ماند و حتی در دورانی روند کاهشی پیدا کرد. این توقف، یک نقطه عطف حیاتی در تاریخ بشر است که دلایل آن در توازن میان مزایا و هزینه‌های مغز بزرگ نهفته است.
مغز بزرگ مزایای آشکاری مانند توانایی ساخت ابزارهای پیچیده، استفاده از آتش، زبان و تفکر نمادین را فراهم کرد. اما در طبیعت از فایده‌های مجانی خبری نیست و این مزایا, هزینه‌های سنگینی داشته است. مغز انسان حدود ۲۰٪ از انرژی بدن در حالت استراحت را مصرف می‌کند و پرهزینه‌ترین عضو بدن است. بعلاوه، مغز گرمای زیادی تولید می‌کند. این موضوع به‌ویژه در دوره‌های گرم بین دو دوران یخبندان به یک نقطه ضعف بزرگ تبدیل شد و خطر مرگ ناشی از گرمازدگی را افزایش می‌داد. پژوهش اخیر نشان می‌دهد که در ۱۰۰,۰۰۰ سال اخیر، مغز انسان در دوره‌های یخبندان کمی بزرگ‌تر و در دوره‌های بین یخبندان، که هوا گرم‌تر بوده، کوچک‌تر بوده است. این یعنی فشار محیطی، به‌ویژه گرما، به یک عامل محدودکننده برای رشد بیشتر مغز تبدیل شد و بقای انسان را به خطر می‌انداخت.

راه‌ حل تکاملی: افزایش بهره‌وری و برون‌سپاری شناختی
به جای ادامه رشد زیستی مغز، تکامل دو راهکار پیشِ پای انسان نهاد.

نخست آنکه مغز به جای بزرگ‌تر شدن، کارآمدتر شد. شواهد نشان می‌دهد که شکل جمجمه انسان به سمت کروی‌تر شدن تغییر کرد که به معنی سازماندهی مجدد ساختار داخلی مغز و افزایش کارایی در بخش‌های مرتبط با حافظه، برنامه‌ریزی و تعاملات اجتماعی بود.

برون‌سپاری شناختی به عنوان راهکار دوم به کمک آمد. انسان شروع به انتقال و ذخیره اطلاعات و فرآیندهای ذهنی در خارج از جمجمه‌ی خود کرد. همان‌طور که ابزارهای فیزیکی نیاز به قدرت عضلانی را کاهش دادند، ابزارهای شناختی نیز فشار را از روی مغز برداشتند. نمونه‌های اولیه این ابزارها عبارت بودند از زبان، هنر و نمادها، نوشتار، و سیستم‌های شمارش.
این نوآوری‌ها به انسان اجازه دادند تا با وجود محدودیت‌های زیستی مغز، هوش جمعی و توانایی‌های شناختی خود را گسترش دهد.

 آینده‌ی مغز
نخست آنکه امروزه ما در حال تجربه‌ی مرحله‌ی جدید و بسیار قدرتمندتری از برون‌سپاری شناختی هستیم. این بار، ابزارهای ما هوش مصنوعی، کامپیوترها و اینترنت هستند. هوش مصنوعی و اتوماسیون وظایفی را که قبلاً نیازمند حافظه، تحلیل و تمرکز انسان بود (مانند مسیریابی، محاسبات، به خاطر سپردن اطلاعات و حتی تصمیم‌گیری‌های پیچیده) بر عهده می‌گیرند. این امر فشار تکاملی برای داشتن حافظه‌ی فردی قوی یا توانایی محاسباتی بالا را کاهش می‌دهد.

دوم آنکه، هم‌زمان با کاهش فعالیت‌های ذهنی، اتوماسیون باعث کم‌کارتر شدن فعالیت‌ها با دست و بدن نیز می‌شود که این نیز به نوبه‌ی خود مغز را کم‌کارتر می‌کند. همان‌طور که ابزارهای اولیه باعث ظریف‌تر شدن ساختار بدنی انسان شدند، وابستگی به فناوری‌های جدید ممکن است به تغییرات بیشتری در ساختار مغز و بدن ما منجر شود. مغز ممکن است به جای بهینه‌سازی برای ذخیره‌ی اطلاعات، برای تعامل، پرسشگری و اتصال به شبکه‌های خارجی مانند اینترنت وهوش مصنوعی تکامل یابد.

و سوم آنکه، پژوهش نشان می‌دهد که مغز در دوران گرم شدن محیط روند کاهشی را تجربه کرده است. احتمالاً گرمایش کنونی زمین نیز به عنوان سومین عامل کوچک شدن مغز عمل می‌کند.

اما این روند پارادوکس بزرگی ایجاد می‌کند. از یک سو، هوش جمعی، به لطف فناوری‌ها، به شکل انفجاری در حال رشد است و قادر به حل مسائلی هستیم که قبلاً غیرقابل تصور بودند.
از سوی دیگر، وابستگی ما به این شبکه‌های فناورانه به شدت افزایش می‌یابد. بقای انسان کمتر به قدرت مغز فردی، و بیشتر به ثبات و پایداری این سیستم‌های خارجی گره می‌خورد. بنابراین هرگونه اختلال در این شبکه‌ها، از جمله قطعی اینترنت یا از کار افتادن هوش مصنوعی می‌تواند انسان مدرن را آسیب‌پذیرتر از اجدادش کند.

در نهایت، همان‌طور که اجداد ما برای بقا، هوش خود را به ابزارهای سنگی و نمادها سپردند، ما نیز در حال سپردن بخش فزاینده‌ای از توانایی‌های شناختی خود به الگوریتم‌ها و ماشین‌ها هستیم. تاریخ تکامل در حال تکرار است، اما فصل بعدی بسیار ناشناخته‌تر از فصول قبلی‌ست زیرا شدت برون‌سپاری‌های شناختی به حدی زیاد است که لزومی به سپری شدن هزاره‌ها نیست و طی دهه‌ها قابل رصد کردن است.

هادی صمدی
@evophilosophy

▪️ما در عصر آموزش جنون‌آمیز زندگی می‌کنیم
▫️پیتر گری

در طول چند دهه‌ی گذشته، کودکان همواره با میزان رو به افزایش در معرض آموزش و تدریس به شکل سخت‌گیرانه‌، با هدف بهبود نمرات آنها در آزمون‌های استاندارد، قرار گرفته‌اند. آزادی کودکان برای بازی و اکتشاف کاهش یافته است، تحقیقات افزایش چشمگیری در پرخاشگری و افسردگی و کاهش کنترل درونی و خلاقیت را در بین افراد جوان، نشان می‌دهد. در سراسر دنیا کودکان تا جایی که فرصت داشته باشند به بازی و اکتشاف می‌پردازند و این عمل را به روش‌های خاص کلی انجام می‌دهند. این میل و اشتیاق به بازی و اکتشاف در مسیر تکامل گونه انسان و در جهت خدمت به آموزش و یادگیری بوجود آمده است. علاوه بر این ، چنین اشتیاقی به بازی و اکتشاف، بسیار قدرتمند است و بخوبی از لحاظ زیست‌شناختی برای این هدف بر اساس اصل انتخاب طبیعی طراحی شده است که بتواند شالوده‌ای برای آموزش و پرورش کودکان، حتی در فرهنگ پیچیده امروز ما تامین کند. چنانچه ما محیط و شرایطی را ایجاد کنیم و رویکردهای را به کار ببندیم که کودکان فرصت‌های بیشتری برای بازی و اکتشاف داشته باشند، دیگر نیازی به اجبار برای یادگیری نخواهیم داشت.
@cnstudy

‍ آخرین واحه

رئیس جمهور در جلسه دولت، آشکار و علنی گفت:
"نه زیرِ زمین آبی باقی مانده و نه پشت سدهایمان. شما بگویید من چه کنم؟".

تجربه نشان داده همیشه کسانی بوده‌اند که در باره تنگناها و مشکلات حرف‌ها زده‌ و سخن‌‌ها گفته‌اند ولی آنچه نبوده و هنوز هم نیست، گوش‌های شنواست. شنیدن، نعمتی است که خداوند به برخی‌ داده و گویا به برخی نداده است. در راس آنان که از نعمت شنیدن و گوش دادن محرومند‌، مدیران ما هستند.‌

حالا با اجازه آقای رئیس جمهور کمی به عقب می‌رویم ولی بازمی‌گردیم.

یادم هست ۳۰ سال پیش بود. قرار بود ترجمه کتابی درباره محیط‌زیست و خطرات پیشاروی آن منتشر شود. میان ناشر (انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد) و مترجم اختلاف‌نظری بود بر سر نام کتاب. قرار شد چندنفری بنشینیم و مشکل را حل کنیم. نخستین بار آنجا نویسنده و مترجمی را دیدم که یک دنیا حرف و نظر در باره محیط زیست و بویژه آب داشت. بر نظر خود اصرار کرد و نام کتاب شد: " آخرین واحه".

در آن جلسه، نخستین بار از زبان او اصطلاح "جنگ آب" را شنیدم. این جمله که "جنگ جهانی سومی اگر راه بیفتد بر سر دسترسی کشورها به منابع آب است"، از همان روز در گوش من زنگ می‌‌زند.

آن نویسنده و مترجم دانا و دقیق کار خود را گسترش داد و شمار زیادی کتاب درباره محیط‌زیست نوشت و ترجمه کرد. به بعضی از آنها جایزه‌ها هم دادند ولی متاسفانه محتوای آنها را نه خواندند و نه آموختند!

او مدتی بعد، ناامید از مخاطب قراردادن بزرگترها، راهی دیگر زد؛ مخاطب‌قراردادن کودکان. در این زمینه بسیار تلاش کرد و موفق به تاسیس مدارس طبیعت برای بچه‌ها شد. متاسفانه به محض تعویض دولت، مدارس طبیعت او را تعطیل کردند.
وی در این مدت بسیار جاها سخن گفت و واقعیت‌های محیط زیست ما را بیان کرد. در و دیوارها شنیدند، اما مدیران خیر.

جناب رئیس‌جمهور! آن مرد هنوز هم هست و در راه خود سخت تلاش می‌کند. هر وقت به مشهد آمدید، بجز مجالس و محافل بزرگان و دید و بازدیدهای اداری‌ و سیاسی کم‌فایده، به سراغ او بروید. - راستش نمی‌دانم از چنین دیداری استقبال کند یا نه! به هرحال اگر دیداری دست داد‌، پای سخنانش بنشیند و بشنوید؛ به شما می‌گوید چه باید کرد.

او اگرچه اهل شهرت نبوده و نیست، ولی محیط‌زیستی‌ها همگی او را می‌شناسند؛ نامش عبدالحسین وهاب‌زاده است.

عبدالرحیم قنوات
دانشگاه فردوسی مشهد
۶ شهریور ۱۴۰۴

@mahrooz87

👈🏻 برای ورود به کانال " نوبانگ اندیشه " روی لینک زیر کلیک کنید:

@NobangAndisheh

نوبانگ اندیشه برگزار می‌کند

🔸 نشست آنلاین:
**مدرسه؛ انتخاب امروز یا عادت دیروز؟
ضرورت بازاندیشی در مسیرهای آشنا**

🗓 زمان: سه‌شنبه ۱۱ شهریور
⏰ ساعت: ۲۰:۰۰ تا ۲۱:۳۰
📍 بستر برگزاری: Google Meet

به مناسبت شروع مهرماه و آغاز سال تحصیلی جدید، فرصتی فراهم کرده‌ایم تا در کنار هم درباره‌ی یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های والدگری گفت‌وگو کنیم.
در این نشست آنلاین، می‌خواهیم عمیق‌تر به عواملی که در انتخاب ما برای «مدرسه رفتنِ» کودکان‌مان مؤثر هستند نگاه کنیم و درباره راهکارهایی برای تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر صحبت کنیم.

📌 با توجه به محدودیت ظرفیت جلسه، لطفاً در صورت تمایل به حضور، در اولین فرصت به آیدی تلگرام زیر پیام‌دهید.(لینک شرکت در جلسه پس از اعلام حضور ارسال می‌شود.)

Telegram: @NobangAndishe

معرفی آرته
بخش اول[قسمت‌های ۱تا۱۰]

▪️بخش دوم[قسمت‌های ۱۱ تا ۲۰]
11: مدرسه طبیعت- داستان مدرسه طبیعت
12: مدرسه طبیعت- ارزیابی مدرسه طبیعت 13: مدرسه طبیعت- چرایی تعطیلی مدرسه طبیعت
14: مدرسه طبیعت- سابقه مدرسه طبیعت در دیگر کشورها
15: مدرسه طبیعت- تفاوت مدرسه طبیعت با مدرسه کلاسیک
16: محیط زیست ایران- تحولات جمعیتی و پیامدهای آن
17: محیط زیست ایران- الگوی مصرف ایرانیان و پیامدهای آن
18: محیط زیست ایران- مساله سدسازی در ایران
19: محیط زیست ایران- جنگل های زاگرس، جزیره آشوراده و تالاب میانکاله
20: محیط زیست ایران- آمایش سرزمینی و الگوهای کاربردی زمین

@cnstudy| مطالعات‌کودک‌وطبیعت‌

▪️بخش اول [قسمت‌های ۱ تا ۱۰]

▫️قسمت 1: تولد، کودکی و نوجوانی
▫️قسمت 2: ورود به دانشگاه تا امروز
▫️قسمت 3: کتاب‌ها(قسمت اول)
▫️قسمت 4: کتاب‌ها(قسمت دوم)
▫️قسمت 5: تجربيات و روش‌هاي كاري- در فعالیت‌های محیط زیستی
▫️قسمت 6: تجربيات و روش‌هاي كاري- به کدام دوره کاریتان دلبستگی بیشتری دارید؟
▫️قسمت 7: تجربيات و روش‌هاي كاري- سیر تاریخی تحولات فکری
▫️قسمت 8: تجربيات و روش‌هاي كاري- سه‌دهه با دانش‌آموزان و دانشجویان
▫️قسمت 9: تجربيات و روش‌هاي كاري- نقد آثار
▫️قسمت 10: مدرسه طبیعت- دلایل علاقه‌مندی به فعالیت با کودکان

▪️آرته {دانشنامه فرهنگ و هنر معاصر ایران}

@cnstudy| مطالعات‌کودک‌وطبیعت‌

نشست "بازگشت به کودکی ؛ تجربه طبیعت و هویت"

با حضور سعیده ابیانه تسهیلگر و پژوهشگر حوزه کودک و طبیعت و گلنار محبعلی مترجم کتاب "کودکی و طبیعت"، روز پنج شنبه ۱۳ شهریور ماه در خانه زیست پایدار مانا برگزار خواهد شد‌.

حضور کودکان خردسال به همراه یک بزرگسال به عنوان مراقب در فضای خانه زیست پایدار مانا بلامانع است.

لطفا برای ثبت نام و شرکت در نشست با شماره تلفن ۰۹۱۱۲۲۷۵۱۶۹ هماهنگ نمایید.

بازی، نخستین زبان یادگیری‌ست

در مدرسه طبیعت، ما به بازی نه به‌عنوان استراحتی میان آموزش، بلکه به‌مثابه‌ی خودِ آموزش می‌نگریم.
کودک در میان خاک و باد، با سنگ و چوب، یاد می‌گیرد که چگونه بیاندیشد، چگونه انتخاب کند، بسازد، خراب کند، و دوباره بیافریند.
اینجا، یادگیری در کلاس‌های خشک و صامت اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه در هیاهوی خنده‌ها، در دویدن‌های بی‌پایان، و در سکوتی که پس از یک تجربه تازه پدید می‌آید، ریشه می‌دواند.
بازی، جدی‌ترین کار کودک است.
و ما، در کنار او، نقش تسهیلگرانی را داریم که مسیر کشف را هموار می‌کنیم؛ بی‌آنکه جهت را تحمیل کنیم.

https://www.instagram.com/baagh_natureschool?igsh=MWhhZXgzbmpjanJvMQ==

#بازی_طبیعت_حق_مادرزاد_کودکان

اپیزود ۴۲ | مدرسه‌ی طبیعت
با حضور استاد عبدالحسین وهاب‌زاده

هفتم ژوئیه، روز جهانی بخشش بود
روزی برای پذیرفتن، گذشتن
و شاید مهم‌تر از همه، بخشیدن خودمان.

در همین روز، میزبان مردی بودیم که سال‌هاست برای آشتی انسان با زمین تلاش می‌کند؛
استاد عبدالحسین وهاب‌زاده، بوم‌شناس، مترجم و بنیان‌گذار «مدرسه‌ی طبیعت» در ایران
با او درباره‌ی تجربه‌ی آزاد کودکان در طبیعت، آموزش ریشه‌دار و آینده‌ی زیستن در این سرزمین گفت‌وگو کردیم

در بخش مشهدشناسی از خنکای باغ‌های فراموش‌شده گفتیم؛ از روزگاری که مشهد در محاصره‌ی سبزِ درختان بید و چنار بود
از باغ‌هایی مثل چهارباغ شاه‌عباسی، باغ خونی، ملک‌آباد و دارالتولیه و از وقتی که پنکه، یخ‌سازی و خیابان‌کشی، آرام‌آرام سبک زندگی را دگرگون کرد.

و در نوایی برای ایران
ترانه‌ی ماندگار «ایران» از گروه چارتار را شنیدیم؛
قطعه‌ای که از سال ۹۸ تا امروز، هنوز تازه است🕊

@paayehair🎙

📺 برنامه «اکنون… »
🎬 قسمت سی و پنجم
✔️ میهمان: عبدالحسین وهاب زاده
🎭 ژانر: تاک شو||خانوادگی
💎 کیفیت 1080p
🔗 لینک دانلود [نیم‌بها] :
https://cutt.sbs/fJKoM

📥 @FilmTooshe | فیلم توشهــ
© @AknoonTv | … تاک‌شـــو اکــنونــ

♦️بچه‌ها هدایت نمی‌خواهند، بلکه حمایت می‌خواهند...
قسمت سی‌و پنجم برنامه اکنون در پلتفرم فیلیمو با حضور عبدالحسین وهاب‌زاده، ایده‌پرداز مدرسه طبیعت

👈🏻 برای ورود به کانال " نوبانگ اندیشه " روی لینک زیر کلیک کنید:

@NobangAndisheh

«هر بار که به‌جای رها کردن، کودک‌مون رو کنترل می‌کنیم، بخشی از شجاعت تجربه‌کردن در زندگی رو ازش می‌گیریم.»

👈🏻 برای ورود به کانال " نوبانگ اندیشه " روی لینک زیر کلیک کنید:

@NobangAndisheh

چگونه به کودکان قانون‌شکنی هوشمندانه را بیاموزیم؟

در مقاله‌ای جدید به اهمیت آموزش قانون‌شکنی هوشمندانه به کودکان برای پرورش نوآوری و تفکر انطباقی اشاره می‌شود. ایده اصلی این است که انعطاف‌پذیری شناختی ویژگی کلیدی است که نوآوران را از افراد صرفاً پیرو قوانین متمایز می‌کند. مقاله تفاوت مهمی بین قانون‌شکنی هوشمندانه و رفتار ناشایست قائل می‌شود. قانون‌شکنی هوشمندانه با هدف حل یک مشکل یا بهبود یک سیستم انجام می‌شود؛ در حالی که رفتار ناشایست صرفاً برای جلب توجه منفی است.
سیستم‌های آموزشی سنتی اغلب به جای خلاقیت، به پیروی از قوانین و ارائه‌ی پاسخ‌های صحیح و از پیش تعیین‌شده پاداش می‌دهند. این امر باعث می‌شود کودکان به جای فکر کردن به راه‌های جدید، به دنبال کسب تأیید باشند و انعطاف‌پذیری شناختی خود را از دست بدهند. والدین نیز با معضل تربیت فرزندی مواجه‌اند که هم بتواند در ساختارهای قانون‌مند موفق شود و هم شجاعت به چالش کشیدن هوشمندانه آن قوانین را داشته باشد.

مقاله چهار راهکار جهت پرورش تفکر انطباقی در کودکان معرفی می‌کند.
یک. محیطی فراهم کنید که در آن پرسش‌گری تشویق شود و اشتباهات سازنده به جای مجازات، به عنوان فرصتی برای یادگیری دیده شوند.
دو. به جای تکالیف با راه‌حل مشخص، مسائلی را مطرح کنید که چندین راه‌حل دارند و به کودک اجازه دهید با آزمون و خطا به نتیجه برسد.
سه. به کودکان کمک کنید تا از اشتباهات خود درس بگیرند و شکست را به عنوان بخشی ارزشمند از فرآیند نوآوری بپذیرند.
چهار. با فرزندتان درباره‌ی چرایی قوانین در خانه، مدرسه، و جامعه گفتگو کنید تا تفکر تحلیلی او را تقویت کنید.
کودکی که هرگز قوانین را زیر سؤال نمی‌برد، در حال یادگیری «اطاعت» است، نه تفکر.

تحلیل تکاملی
تحلیل تکاملی مقاله تبیینی عمیق‌تر برای توصیه‌های پیشنهادی فراهم می‌آورد. حداقل چهار تبیین تکاملی مکمل برای این یافته می‌توان عرضه کرد.
یک. انسان به دلیل قدرت بدنی بر زمین مسلط نشد، بلکه به دلیل توانایی بی‌نظیرش در سازگاری با محیط‌های متغیر این کار را کرد. این توانایی سازگاری مستقیماً از انعطاف‌پذیری شناختی نشأت می‌گیرد. در گذشته‌ی تکاملی، اجدادی که می‌توانستند در مواجهه با معضلات روش‌های قدیمی را کنار گذاشته و راه‌حل‌های نوآورانه ابداع کنند، شانس بقا و تولیدمثل بیشتری داشتند. قانون‌شکنی هوشمندانه که مقاله از آن صحبت می‌کند، نسخه‌ی مدرن همین فرآیند است.

دو. در زیست‌شناسی تکاملی و علوم اعصاب، مفهومی به نام توازن اکتشاف-بهره‌برداری وجود دارد. «بهره‌برداری» استفاده از دانش و قوانین موجود برای کسب نتیجه‌ای مطمئن و قابل پیش‌بینی‌ست. این همان پیروی از قوانین است که در مدارس آموزش داده می‌شود. این کار برای ثبات گروه ضروری است. در مقابل، اکتشاف عبارت است از ریسک کردن، جستجوی راه‌حل‌های جدید، و زیر پا گذاشتن روش‌های موجود برای یافتن پاداشی بالقوه بزرگتر. این همان قانون‌شکنی هوشمندانه است. مقاله می‌گوید که جوامع مدرن، به‌ویژه سیستم‌های آموزشی، این توازن را به شدت به سمت «بهره‌برداری» سوق داده‌اند. ما در حال تربیت نسلی هستیم که در پیروی از دستورالعمل‌ها عالی است، اما در مواجهه با یک مشکل کاملاً جدید و بی‌سابقه مانند تغییرات اقلیمی، بحران‌های اقتصادی جهانی، یا یک پاندمی ناتوان خواهد بود، زیرا توانایی «اکتشاف» در آن سرکوب شده است.

سه. انسان موجودی عمیقاً اجتماعی‌ست. بقای ما به توانایی‌مان برای همکاری در گروه‌های بزرگ بستگی داشته است. این همکاری نیازمند قوانین، هنجارها و ساختارهای اجتماعی است. فردی که دائماً قوانین را می‌شکند، یک تهدید برای انسجام گروه محسوب می‌شود و ممکن است طرد شود. اما مقاله بین قانون‌شکنی مخرب و قانون‌شکنی هوشمندانه تمایز قائل می‌شود. قانون‌شکن مخرب از سیستم سوءاستفاده می‌کند تا صرفاً به نفع خود عمل کند و به گروه آسیب می‌زند. در حالیکه قانون‌شکن هوشمند قوانین را به چالش می‌کشد تا در نهایت یک راه‌حل بهتر برای کل گروه پیدا کند. از دید تکاملی، گروهی که می‌توانست نوآوران را تحمل، و حتی تشویق کند، در بلندمدت از گروه‌هایی که هرگونه انحراف از هنجار را سرکوب می‌کردند، موفق‌تر بود.

چهار. دوران کودکی طولانی در انسان یک هدف تکاملی مهم دارد: ایجاد یک فضای امن برای یادگیری و آزمایش بدون عواقب مرگبار. بازی در واقع تمرین قانون‌شکنی هوشمندانه است. در بازی، کودکان قوانین فیزیک، قوانین اجتماعی و قوانین خلاقیت را در یک محیط کم‌خطر آزمایش می‌کنند. توصیه‌های مقاله مانند ایجاد فضاهای امن برای ریسک فکری و ارائه‌ی چالش‌های باز دقیقاً در راستای بازسازی این محیط یادگیری تکاملی است.
وقتی مقاله هشدار می‌دهد که مدارس این انعطاف‌پذیری را از کودکان می‌گیرند، در واقع می‌گوید که ما در حال خنثی کردن یکی از مهم‌ترین سازوکارهای تکاملی برای پرورش نوآوری هستیم.

هادی صمدی
@evophilosophy

🔹 وقتی جنگ تمام می‌شود، مغز هنوز در حالت هشدار می‌ماند

✍ سارا بنیس، روانشناس اجتماعی

🔹با پایان حملات نظامی، تصور عمومی این است که جامعه باید نفس راحتی بکشد؛ اما روان انسان، به‌سادگی به وضعیت پیش از جنگ بازنمی‌گردد.

🔹در روزهای اخیر، بسیاری از مردم، به‌ویژه ساکنان شهرهای هدف مانند تهران، همچنان از علائمی مانند بی‌خوابی، اضطراب، تحریک‌پذیری و دل‌دردهای عصبی رنج می‌برند. این وضعیت، در روان‌شناسی، بخشی از واکنش حاد به استرس (Acute Stress Reaction) یا در صورت تداوم، نشانه‌هایی از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تلقی می‌شود.

🔹در جنگ، بدن ما وارد «حالت بقا» می‌شود؛ ضربان قلب بالا می‌رود، مغز درگیر حالت آماده‌باش دائمی می‌شود، و سیستم عصبی، به کوچک‌ترین صدا یا تغییر واکنش بیش‌ازحد نشان می‌دهد. مشکل اینجاست که بعد از اتمام جنگ، این سیستم به‌سادگی خاموش نمی‌شود.

🔹برای همین، حتی وقتی صدای آژیر قطع می‌شود، بدن ما هنوز در حالت خطر باقی می‌ماند.

🔹از منظر علمی، این وضعیت اگر بدون مداخله و مراقبت جمعی رها شود، ممکن است منجر به افزایش آسیب‌های روانی، پرخاشگری، فرسودگی جمعی، و کاهش سرمایه اجتماعی شود.

آنچه اکنون اهمیت دارد:
▫️ به رسمیت شناختن خستگی روانی مردم

▫️ ایجاد امکان گفت‌وگو، روایت و سوگواری اجتماعی

▫️حمایت از کودکان، سالمندان و افراد تنها

▫️ کاهش بمباران خبری، و تنظیم مصرف رسانه‌ای برای کاهش فشار عصبی

🔹پایان جنگ، آغاز بازسازی روان است؛ اگر آن را جدی نگیریم، زخم‌ها در زیر پوست جامعه باقی خواهند ماند./چندثانیه

#دیدار_نیوز
didarnews.ir
@didarnews1| @didarnewsir

در روزهایی که قلب‌ همه‌ ما سنگین است، فارغ از تفاوت‌ نگاه‌ها و باورها، در یک چیز همدل و همراهیم: ما از وقوع این جنگ و رنجی که بر مردممان تحمیل شده، عمیقاً متأسفیم.
امیدواریم ایران عزیزمان با سربلندی و آرامش از این حمله ناجوانمردانه عبور کند.
با همه‌ی تفاوت‌ها، کنار هم هستیم؛ این تنها راه عبور از این روزهای سخت است.

کودکان؛ فراموش شدگانی در هجمه اخبار ناگوار
سعیده ابیانه
پژوهشگر مطالعات کودکان

این روزها همه ما از جنگ و ناامنی سخن می گوییم و اخبار ناگوار سیاسی و زیست محیطی داخل و خارجی را دنبال می‌کنیم و انتشار می‌دهیم. همه در حال ابراز ترس‌ها و اضطراب‌های خود و ارائهٔ تحلیل‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی یا روابط رو در روی انسانی هستیم.
ما با نگرانی از شرایط فعلی می‌کوشیم تا با پیشبینی‌ها و ارزیابی‌های خود راهکاری برای ایجاد زندگی بهتر در آینده بیابیم. این در حالیست که باید توجه داشت در همان لحظاتی که در حال گفتگو در مورد اخبار ناگوار هستیم یا به صدای گویندهٔ اخبار در رادیو و تلویزیون گوش می‌دهیم که حوادثی چون جنگ و احتمالاتش و بمب گذاری و ترور و تصمیمات مسئولین را شرح می‌دهد و یا در تاکسی و اتوبوس با راننده و مسافران در مورد گرانی و شرایط ناگوار اقتصادی بحث می‌کنیم کودکان ما در کنارمان شاهد این بحث‌ها هستند. ما اکثراً تصور می‌کنیم آن‌ها غرق در دنیای کودکی خود هستند و متوجه چنین مباحثی نمی‌شوند این در حالیست که کودکانمان صدای ما را می‌شنوند و ترس‌ها و اضطراب‌های ما را دریافت می‌کنند.
http://old.irannewspaper.ir/newspaper/item/532355/-کودکان-فراموش-شدگانی-در-هجمه-اخبار-ناگوار

انجمن حمایت از حقوق کودکان به مناسبت روز جهانی منع کار کودک  برگزار می‌کند:

وبینار
هر گونه کار زیانبار و بهره کشی اقتصادی از کودک ،ممنوع است. استراحت، داشتن اوقات فراغت و بازی حق کودکان است

سخنران:  مینو اعرابی
دبیر نشست: مژگان احمدیه

این نشست در بستر  گوگل میت در تاریخ پنجشنبه ۲۲ خرداد
ساعت ۲۰
در لینک زیر برگزار می‌گردد

لینک جلسه 👇
برای پیوستن به جلسه در Google Meet، روی این پیوند کلیک کنید:
https://meet.google.com/hzg-iogu-jpo

یا Meet را باز کنید و این کد را وارد کنید: hzg-iogu-jpo