”حرفه‌ای نیست که نابهنجاری روانی را به مؤلف یک اثر هنری که به مطب روان‌کاو مراجعه نکرده‌است، و صرفاً با قضاوت اثرش، به او منتسب کنیم“

– حسین پاینده (استاد نظریه و نقد ادبی)



”من از همکاران عزیز خواهش می‌کنم بر اساس آثار، تحلیل روان‌شناختی مؤلف را انجام ندهند. می‌دانیم که روان‌شناس بالینی و هم‌چنین روان‌کاو بر اساس داده‌های فراوان دست به تحلیل روانی شخصیت مراجع می‌زند. سعی می‌کند خاطرات او را اعاده بکند؛ حتی از دوره‌ی کودکی‌اش، تست‌های شخصیت، تست‌های تداعی و... . این [کار] در مطب روان‌کاو صورت می‌گیرد. مؤلف و نویسنده‌ای که نیست یا مرده یا اگر هست، اصلاً به شما مراجعه نکرده و آن داده‌های بالینی را در اختیار شما قرار نداده، از نظر اخلاق حرفه‌ای، صحیح نیست که ما اَب‌نورمالیتی [=نابهنجاری‌] روانی را به او منتسب بکنیم. یکی از بزرگ‌ترین قربانیان این نوع تحلیل روان‌شناختی در کشور ما صادق هدایت بوده است. متأسفانه انواع بیماری‌ها به او نسبت داده شده. آن دسته از کسانی که چنین تحلیل‌ها را انجام می‌دهند کجا ایستاده‌اند؟ با کدام سانسورچی‌ها، با کدام حکومت‌های سرکوب‌گر، همکاری می‌کنند؟“

https://www.aparat.com/v/afg7imn



💠 اَزدانامه | محمدمهدی حاتمی
@azdanameh