آوای دل ها

برای همہ ی دنیا دعا کنید
مثل پروردگار كه مهربانی اش
بر همہ سایه افكنده
ای دوست مرا دعا کن
شاید نزدیکتر از من به خدا ایستاده ای

🥀شبتون بخیرو در پناه خدا🥀

🍁✨شـب داســتــان زنــدگــی مــاســت
🍁✨گاهی پرنور و گاهی کم‌نور می‌شود
🍂✨اما به خاطر بسپار هر آفتابی غروبی دارد
🍁✨و هــــر غـــروبـــی طــلـــوعــــی...

🍁✨به امید طلوع آرزوهایت برایت آرزو میکنم
🍂✨هر زمان که چشمانت را می‌بندی
🍁✨و بــــه خـــواب مـــیــــروی
🍁✨خوابهای خوش پشت پلکهایت را گرم کنند
🍂✨وهر زمان که چشمانت را باز میکنی در صبح
🍁✨واقعیت زندگی‌ات به زیبایی رویاهای
🍂✨شـــبــــانــــه ات بــــاشــــد...
🍁✨شــب پــایــیــزیتــون بــخیر...

#شبتون‌_بخیر

‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‎‌‌‌‎‌‎‌‌‎

از بس که ملول از دل دلمرده ی خویشم
هم خسته ی بیگانه ، هم آزرده ی خویشم

این گریه ی مستانه ی من بی سببی نیست
ابر چمن تشنه و پژمرده ی خویشم

گلبانگ ز شوق گل شاداب توان داشت
من نوحه سرای گل افسرده ی خویشم

شادم که دگر دل نگراید سوی شادی
تا داد غمش ره به سراپرده ی خویشم

پی کرد فلک مرکب آمالم و در دل
خون موج زد از بخت بد آورده ی خویشم

ای قافله! بدرود ، سفر خوش ، به سلامت
من همسفر مرکب پی کرده ی خویشم

بینم چو به تاراج رود کوه زر از خلق
دل خوش نشود همچو گل از خرده ی خویشم

گویند که « امید و چه نومید! » ندانند
من مرثیه گوی وطن مرده ی خویشم

مسکین چه کند حنظل اگر تلخ نگوید؟
پرورده ی این باغ ، نه پرورده ی خویشم.

#مهدی_اخوان_ثالث

‌

دلا غافل ز سُبحانی چه حاصل
مطیع نفس و شیطانی چه حاصل

بود قدر تو افزون از ملایک
تو قدر خود نمی دانی چه حاصل ؟

#باباطاهر

‌

#شعر_شب


شب آنچنان زلال، که میشد ستاره چید
دستم به هر ستاره که می خواست می رسید
نه از فراز بام،
که از پای بوته ها
می شد ترا در آینهء هرستاره دید
در بی کرانِ دشت
در نیمه های شب
جز من که با خیال تو
می گشتم
جز من که در کنار تو می سوختم غریب

تنها ستاره بود که می سوخت
تنها نسیم بود که می گشت.


#فریدون_مشیری

صد رخنه به دل دارم، دیوانه چنین باید
از خویش گریزانم، دیوانه چنین باید

در ساغر عشق ما، یک قطره بوَد دریا
بدمستِ محبّت را، پیمانه چنین باید

از خویش فراموشم، با شعله هم‌آغوشم
می‌سوزم و خاموشم، پروانه چنین باید

در میکدۀ معنی، سرمست بوَد تقوی
بی‌باده بوَد مستی، میخانه چنین باید

تلخ‌است ازو کامم، مشکل که شود رامم
هرگز نبَرَد نامم، بیگانه چنین باید

از دل که به‌غمخواری، دم می‌زند از یاری
هر دم کشم آزاری، غمخانه چنین باید

چون زلف پریشانم، خصم سر و سامانم
بازیچۀ طفلانم، دیوانه چنین باید

مانده‌ست شفایی را، هم خرقه و هم دفتر
در رهن می و ساغر، فرزانه چنین باید


#شفایی_اصفهانی

می‌گريم و می‌خندم، ديوانه چنين بايد
می‌سوزم ومی‌سازم، پروانه چنين بايد

می‌كوبم و می‌رقصم، می‌نالم و می‌خوانم
در بزم جهان شورِ مستانه چنين بايد

من اين همه شيدایی، دارم ز لب جامی
در دست تو ای ساقی، پيمانه چنين بايد

خلقم ز پی افتادند، تا مست بگیرندم
در صحبت بی‌عقلان، فرزانه چنين بايد

يک‌سو بَرَدم عارف، يک‌سو كشدم عامی
بازيچۀ هر دستی، طفلانه چنين بايد

موی تو و تسبيحِ شيخم بدر از ره برد
يا دام چنان بايد، يا دانه چنين بايد

بر تربت من جانا، مستی كن ودست افشان
خنديدنِ بر دنيا، رندانه چنين بايد


#معینی_کرمانشاهی

‌ای لبت باده فروش و دل من باده پرست
جانم از جام می عشق تو دیوانه و مست

همه را کار شرابست و مرا کار خراب
همه را بادهِ بدست و مرا باد بدست


#خواجوی_کرمانی
‌‎‌‌‌‎

‌
جلوهٔ صبح و شکرخند گل و آوای چنگ
دلگشا باشد ولی چون صحبت احباب نیست

جای آسایش چه می جویی رهی در ملک عشق
موج را آسودگی در بحر بی پایاب نیست

🔹رهی  معیری

‌
سنگی‌بزن به ظلمت، ای صبحِ روشنِ من!
ای رو به سویِ خورشید، چشمِ تو روزنِ من

بامن‌بمان ڪه بی‌تو هستی به‌جز تهی نیست
ای با تو ماندنِ من، توجیهِ بودنِ من

🔹حسین‌منزوی

‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌

‌
  امروز به خُم اَندر نیکوتر از آنید
  نیکوتر از آنید و بی‌آهوتر از آنید

  زنده‌تر از آنید و بِنیروتر از آنید
  والاتر از آنید و نکو خوتر از آنید


  ▪️منوچهری

از خدا جوییم توفیق ادب
بی‌ادب محروم گشت از لطف رب
بی‌ادب تنها نه خود را داشت بد
بلک آتش در همه آفاق زد
از ادب پرنور گشته‌ست این فلک
وز ادب معصوم و پاک آمد ملک

#مولانا

درود همدلان جانی
آدینه تون به مهر