Ἡ συζυγία τῶν ρημάτων τῆς ἀττικῆς διαλέκτου εἰς -μι ἀντικαθίσταται βαθμηδὸν ὑπὸ τῆς συζυγίας τῶν ρημάτων εἰς -ω, ὡς δεικνύω ἀντὶ τοῦ δείκνυμι, ὀμνύω ἀντὶ τοῦ ὄμνυμι (= ὀρκίζομαι), δίδω ἀντὶ τοῦ δίδωμι κτλ. Οὕτω πάντα τὰ ρήματα ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πολυαριθμοτέρων καὶ εὐχρηστοτέρων ρημάτων εἰς -ω. Τοῦτο ἀποτελεῖ σημαντικὴν καινοτομίαν καὶ συνιστᾷ μέγα βῆμα πρὸς τὴν ἀπλοποίησιν καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς γραμματικῆς.

Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ (Κ.Δ., Ματθ. ιστ΄, 21· δεικνύειν αντί δεικνύναι).

Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν; (Κ.Δ., Ιωάν. β΄, 18· δεικνύεις αντί δείκνυς).

Καὶ ἐδίδουν αὐτῷ ῥαπίσματα (Κ.Δ., Ἰωάν. ιθ΄, 3· ἐδίδουν αντί ἐδίδοσαν).