Ἐπεὶ δὲ ἔμελλεν ὁ Ὀδυσσεὺς εἰς τὴν ναῦν εἰσβαίνειν, ἰδού, ἡ Ναυσικάα παρῆν καί,

«χαῖρε, ὦ ξένε,» φησίν· «μή μου ἐπιλανθάνου· ἐγὼ γάρ σε ἔσωσα.»

Ὁ δὲ Ὀδυσσεύς, “οὐδέποτε,” φησίν, “μέλλω σου ἐπιλανθάνεσθαι.”


Athenaze v.1, p. 295.