قسمت سوم

نقشه‌برداری هانتینگتون از تمدن‌های معاصر

هانتینگتون جهان را به هفت یا هشت تمدن عمده تقسیم کرد:

1. تمدن غربی (Western): شامل اروپای غربی، آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزیلند، مبتنی بر میراث مسیحیت کاتولیک و پروتستان، رنسانس، روشنگری، حاکمیت قانون و فردگرایی.
2. تمدن ارتدوکس/اسلاوی (Orthodox): با محوریت روسیه و متمایز از غرب به دلیل تجربه تاریخی امپراتوری بیزانس، مذهب ارتدوکس و دوری از جنبش‌های مدرن غربی مانند اصلاحات مذهبی و روشنگری.
3. تمدن اسلامی (Islamic): گستره‌ای از خاورمیانه، شمال آفریقا تا آسیای مرکزی و جنوب شرق آسیا؛ مبتنی بر یکپارچگی هویتی اسلام و فقدان یک دولت مرکزی واحد.
4. تمدن چینی/کنفوسیوسی (Sinic/Confucian): شامل چین و اجتماعات مرتبط در آسیای شرقی با محوریت اخلاق و فلسفه کنفوسیوسی.
5. تمدن هندو (Hindu): مستقر در شبه‌قاره هند با هسته ارزشی هندوئیسم.
6. تمدن ژاپنی (Japanese): تمدنی منفرد و مستقل که به رغم اشتراکات آسیایی، ویژگی‌های ساختاری و تاریخی کاملاً مجزایی دارد.
7. تمدن آمریکای لاتین (Latin American): با این‌که زیرمجموعه سنت مسیحی و غربی محسوب می‌شود، به دلیل آمیختگی با فرهنگ بومی و ساختارهای متفاوت اقتصادی-سیاسی، به عنوان واحدی جداگانه بررسی شده است.
8. تمدن آفریقایی (African - محتمل): هانتینگتون آن را تمدنی در حال تکوین و فاقد مرکزیت هویتی کامل (به دلیل تکثر مذهبی و قبیله‌ای) تلقی کرد.

@arairan