👑 تجزیه ایران به هیچ عنوان مسئله‌ای جدی نیست. تجزیه، کلمه کلیدی عملیات روانی رژیم است تا بقای خود را با ترساندن مردم از فروپاشی کشور تضمین کند. ایران تجزیه نخواهد شد و این چند دلیل محکم دارد:


👑 یکم: علیرغم لابی اسرائیل، سیاست کلان و راهبردی آمریکا و نظم جهانی به دنبال تجزیه ایران نیست. آمریکا به خوبی می‌داند که فروپاشی یک کشور ۹۰ میلیونی در مرکز ثقل خاورمیانه، چه فاجعه امنیتی و انسانی غیرقابل کنترلی به بار خواهد آورد. هدف واشنگتن تغییر رفتار و مهار ایران است، نه حذف ایران از نقشه.

👑 دوم: علیرغم دهه‌ها ظلم، تبعیض و بی‌عدالتی که بر اقوام مختلف ایران روا داشته شده، اکثریت قاطع مردم این سرزمین – از کرد و بلوچ گرفته تا ترک و عرب – خواهان جدایی از ایران نیستند. این خواست، محدود به چند گروه کوچک است که آنها نیز خود می‌دانند استقلال کامل ممکن نیست و عمدتاً از خودمختاری و فدرالیسم سخن می‌گویند.

👑 سوم: حتی اگر تمام شرایط جدایی فراهم باشد، کشورهای همسایه اجازه تحقق آن را نخواهند داد. تجزیه ایران، امری صرفاً داخلی نیست، بلکه آتشی است که کل منطقه را در بر خواهد گرفت. اگر کردستان ایران جدا شود، این موج به ترکیه، عراق و سوریه نیز سرایت خواهد کرد و آنها که خود با مسائل کردی دست به گریبانند، هرگز چنین اجازه‌ای نخواهند داد. پاکستان نیز در شرق، نگران تسری این الگو به بلوچستان خود خواهد بود. تجزیه ایران، آغاز یک زنجیره بی‌پایان از تجزیه‌ها در خاورمیانه است و قدرت‌های منطقه این را خوب می‌دانند.


🐉 اما آنچه ما را نگران می‌کند، نه تجزیه، که جنگ داخلی فرسایشی است؛ جنگی که فرجامی ندارد و تنها به قربانی شدن صدها هزار انسان بیگناه، ویرانی و آوارگی میلیون‌ها ایرانی، و تبدیل ایران به جهنمی غیرقابل زندگی می‌انجامد. تهدید از آن رو جدی است که تحمل رژیم کنونی غیرممکن شده و جان مردم به لب رسیده. این مسئله‌ای است که بازیگران دیگر را به فکر اکسپلویت این آسیب‌پذیری وامی‌دارد.

👑👑👑

👑 و اما بحثی که شاید بسیاری با آن مخالف باشند: اگر دولتی نتواند مردم یک منطقه را راضی نگه دارد، اگر ملتی را در تبعیض، ظلم، بی‌عدالتی و محرومیت نگه دارد، آنگاه اگر اکثریت آن مردم در یک رفراندوم آزاد و سالم رأی به جدایی دهند، جدایی حق آنهاست. این یک اصل بنیادین دموکراتیک است، هرچند برای بسیاری تلخ.
✅ ولی حقیقت میدانی این است که با وجود تمام این بی‌عدالتی‌ها، اکثریت مردم در هیچ استانی از ایران خواهان جدایی نیستند. و اگر هم چنین می‌شد، چرا باید آنها را به جرم حکومت‌های مرکزگرایی مجازات کرد که دهه‌ها آنها را در تبعیض و محرومیت نگه داشته‌اند؟

👑 اگر با تجزیه مخالفیم، به جای حمله به اقوام و متهم کردن آنها به تجزیه‌طلبی، باید با مرکزگرایی افراطی، تبعیض سیستماتیک و توسعه نابرابر بجنگیم. باید خواهان ایرانی باشیم که در آن هیچ قومی، هیچ مذهبی، و هیچ منطقه‌ای احساس درجه‌دویی نکند. توپ و تانک نمی‌تواند مردم را راضی نگه دارد؛ این عدالت و برابری است که شیرازه یک کشور را حفظ می‌کند، نه سرکوب. اگر هر شهروند ایرانی، از کرد گرفته تا بلوچ، خود را در این کشور سهیم بداند، هیچ نیرویی توان جدا کردن این سرزمین را نخواهد داشت. این راه ماست.



#فریب #تجزیه #ایران