به نام احرار و سوگند به نوری که در ژرفای تاریکی از تابیدن بازنمیماند
امروز، پس از گذر از چهارماه هجمه و پروندهسازی علیه این تشکل، دیوار سکوت تحمیلی را میشکنم. چهار ماه پیش، در اقدامی سفارشی و فراقانونی، سازمان اطلاعات سپاه یورشی همهجانبه را علیه اینجانب و سازمان جهانشمول احرار آغاز کرد. هجمهای که اکنون نیز ادامه دارد.
تاختند و هر آنچه بود از سرورها، تجهیزات، ابزارها و اموالمان را ضبط و توقیف و تفتیش کردند. ارتباطات ما را از بیخ بریدند و فرمانی ظالمانه بر خاموشی ما صادر نمودند. جرم ما، باج ندادن به قدرت، جسارت ایستادن در کنار اعتراضات مردم، نقد ساختارهای تباهی، و وقف تخصصمان برای جامعهای آزاد و توسعهیافته بود، جرمی که هراس آنها را از یک تشکل مستقل و اراده نفوذناپذیر برملا میساخت.
صد و سی روز گذشته، کارزار ایستادگی بود. ما در خط مقدم رویارویی با پروندهسازیهای سیاسی زیستیم. از بازجوییها و راهروهای دادسرا تا اتاقهای بازپرسی. اما در برابر این هجمه زانو نزدیم و از حق و حقیقت عقب ننشستیم و از حقوق پایمالشدهمان دفاع میکنیم و تسلیم این سناریو نمیشویم.
در این مدت انزوا و رفتن به عمق، سکوتی سنگین بر حنجره ما سایه افکند. اما طبیعت گواه است که خاموشی درخت در زمستان، نشانه مرگ نیست، بلکه جوشش ریشهها در ژرفای تاریکی است. آنان که اندیشه را در زنجیر میپسندند، باد را محاکمه میکنند و بر گذر آب سد میبندند. اما رودخانه همواره به دریا میرسد، حتی اگر از دل صخرهها گذر کند.
حکومتی که از دانش، آزادیبیان و نخبگانش هراسان است، پاداش سالها زحمات ما و مهرورزی به مهین را با یورش، توقیف، حبس و بایکوت میدهد.
چهار ماه فرسایشی گذشت. ماههایی آکنده از درد و رنج، سینجیمهای بیمعنا، تهمتهای برچسبخورده از زرادخانههای تبلیغاتی، و تلاشهای عبث برای چسباندن اتهامات امنیتی و سیاسی به پیشانی کاروانی که جز صلح و پیشرفت مقصدی نداشت.
روایتهای ناگفته در راه است. حقیقت گامبهگام پردهها را کنار خواهد زد.
راه احرار ابدی است و مسیر ما توقفپذیر نیست.
Post #1867
5.24K