پس از 138 روز...

پیش از هر سخنی، مراتب سپاس و قدردانی را به تمامی یارانی که در طول چهار ماه سرکوب، پرونده‌سازی‌های امنیتی و قطع شریان‌های ارتباطی، حمایت و پیوند ناگسستنی خود را با آرمان‌های والای سازمان اثبات نمودند و این مسیر بزرگ را به فراموشی نسپردند، ابراز می‌دارم.

آنان که محبت و نگرانی‌شان دلگرمی ما در انزوا بود.
آنان که اراده‌شان صخره‌ای محکم در برابر امواج سرکوب گشت.
همراهانی که استواری باورشان را در طوفان حفظ کردند.
به آنان که در تاریکی کنار ما ماندند، برای طلوعی که پیش روست، درود می‌فرستم.
باید ثبت شود که جان‌های آزاد، نه نیکی را به باد می‌سپارند و نه ظلم و جفا را در غبار زمان گم می‌کنند.

آنچه قرار بود پایان ما باشد، به آغاز فصل تازه‌ای از حیات سازمان تبدیل شد. طوفان‌هایی که قصد داشتند ریشه ما را از بین ببرند، تنها گرد و غبار را از برگ‌هایمان پاک کردند.

بزودی آنچه در این مدت رخ داد، تا جایی که قلم امکان دهد، برای افکار عمومی تشریح خواهد شد.

آنچه گذشت، فراموش نخواهد شد.
آنچه پیش روست، ساخته خواهد شد.

ما بازگشته‌ایم. به فصل جدید سازمان جهان‌شمول احرار خوش آمدید.