کسی که تنها میان تن‌ها سری به زانو گرفته باشد
کسی که در شهر خود غریبانه کنج پستو گرفته باشد

چگونه حرفی به لب بیارد که شکل تنهایی‌اش نباشد؟
کسی که ممکن نبوده با غیرِ سایه‌اش خو‌ گرفته باشد

چه قصه‌ای!، بنده باشی اما گمان کنی تا ابد رهایی
به ظنِّ خود زنده باشی اما جنازه‌ات بو گرفته باشد

هلا تو ای با خودت غریبه، کجا بجویی نشانی از خود؟
که‌ شهر و آیینه‌هایش از تو‌ تمام‌قد رو گرفته باشد

کجا بیابی نشانی از خود؟ مگر در آفاق چشم‌هایی
که در علفزارهای بکرش، بهار پهلو گرفته باشد

مگر که برق نگاهی این قیر لخته را از شبت بشوید
کسی بیاید که چشم‌هاش از ستاره الگو گرفته باشد

کسی بیاید که سایه‌اش مثل آب باشد شراب باشد
که جان لب‌تشنه‌ات از او نوش و نوشدارو گرفته باشد

هلا تو ای با خودت غریبه، کجا بگیری نشانی از خود؟
مگر در آیینه‌ای که چشمان او به این سو گرفته باشد

#علی_ارجمند

@aliarjomand1