کمر زارعانتان که ستبر، گردن گاوهایتان که کلفت
ولی از کشتزار واهی‌ِتان ، غیر آتش شکوفه‌ای نشکفت

باز خشکیده‌اید، گاهی اگر، خون ما جان تازه‌تان بخشید
باز خوابیده‌اید، گاهی اگر، خوابتان را صدای ما آشفت

ما رسولان خسته برگشتیم، هم به شغل شریف چوپانی!
بس‌که خواندیم و فهمتان نکشید، بس‌که گفتیم و گوشتان نشنفت

تخت باشد خیالتان که کسی، به خیالش نمی‌رسد غم ما
به که بر می‌خورد؟ اگر بزنید، بال گنجشک را به سنگی مفت

ناامیدیم از بهار شما، می‌رویم از شکنجه‌زار شما
خوانده‌ایم آنچه را که باید خواند، گفته‌ایم آنچه را که باید گفت

#علی_ارجمند

🔶 @aliarjomand1