😼 «صهیوپهلویسم» یعنی ترکیب عجیب سلطنت‌طلبی، صهیونیسم و ملی‌گرایی ظاهری؛ جریانی که از شکوه ایران باستان حرف می‌زند، اما گاهی با حمله و مداخله خارجی علیه ایران کنار می‌آید. تناقض اصلی همین‌جاست: چطور می‌شود دم از عظمت ایران زد، ولی به قدرت‌هایی دل بست که ایران را تهدید می‌کنند؟ در این گفتمان، تاریخ و نمادهای ملی به ابزار تبلیغاتی تبدیل می‌شوند، احساسات جای تحلیل را می‌گیرند و جنگ خارجی به اسم نجات توجیه می‌شود. ملی‌گرایی واقعی فقط افتخار به کوروش و خشایارشا نیست؛ دفاع از استقلال و حق تعیین سرنوشت ایران هم هست.