نفرینِ آگاهی فقط این نیست که بیشتر می‌فهمیم؛
بلکه این است، که دیگر نمی‌توانیم مثل قبل، ناآگاهانه زندگی کنیم.
فهمیدن، فاصله‌ای میان ما و جهان می‌سازد؛
فاصله‌ای که گاهی به تنهایی می‌انجامد.
آدمی که می‌بیند، دیگر به سادگی در باورهای جمعی، نقش‌ها و تعلقات حل نمی‌شود.
اما این بی‌تعلقی همیشه نشانه آزادی نیست؛ گاهی بهای سنگینِ دیدن است.
روان آدمی از یک سو میل دارد حقیقت را بداند و از سوی دیگر، برای زیستن به توهم‌هایش نیاز دارد.
و می‌توان گفت؛ رنجِ آگاهی از جایی آغاز می‌شود که دیگر نمی‌توانیم ندانستن را انتخاب کنیم؛
و روان، ناچار می‌شود میان حقیقتی که دیده و جهانی که هنوز باید در آن زندگی کند، راهی پیدا کند.
#اکرم_اصفهانی
(روان درمانگر روانپویشی)
@agahiiiii
Post #20164
1.28K
- ❤ 11
- 👏 4