فاضلی با صورتی قبیح و هیأتی کریه، گوید که:
با دوستی در راهی ایستاده بودم و سخن می‌گفتم. زنی آمد و در برابر من ایستاد و در رویِ من نظر می‌کرد. چون نظر کردنِ وی از حد گذشت، غلام را گفتم پیشِ آن زن رو و بپرس که چه می‌جوید؟
غلام باز آمد که زن می‌گوید: «چشم من گناهی عظیم کرده بود و می‌خواستم که وی را عقوبتی کنم! هیچ عقوبت زیاده‌تر از آن نیافتم که با این زشت‌رو نظر کنم!»

#جامی
#بهارستان
#حکایت
#نیم_نگاه

https://t.me/Afa_Gh