من اسب سرکش دشتم، نجیب و طوفانی
تو آب و خاکی و آتش، تو باد و بارانی

من از سلاله‌ی اسطوره‌های دیرینم
چنان الهه‌ای از قصه‌های یونانی

به دلربایی و دلدادگیّ بلقیسم
به شرط آن‌که تو باشی نزار قبّانی

تو کیستی که تو را دوست دارم، اما تو
هنوز از غم تنهایی‌ام نمی‌دانی

تو با کدام بهاری؟ چرا نیامده‌ای؟
که تا رها شوم از این غم زمستانی

نمی‌شناسمت، اما نه، نام تو عشق است
که قرن‌هاست به همراه من پریشانی

بگو که عاقبت از پشت کوه‌های بلند
به تاخت می‌رسی و تا همیشه می‌مانی...

#سیده_تکتم_حسینی

https://t.me/Afa_Gh