ما می‌توانستیم زیباتر بمانیم
ما می‌توانستیم عاشق‌تر بخوانیم

ما می‌توانستیم بی‌شک... روزی... امّا
امروز هم آیا دوباره می‌توانیم؟

ای عشق! ای رگ‌کرده‌پستان میشِ مادر!
دور از تو، ما این برّگانِ بی‌شبانیم

ما نیمه‌های ناقص عشقیم و تا هست
از نیمه‌های خویش دورافتادگانیم

با هفت‌خان این توبه‌تویی نیست، شاید
ما گمشده در وادی هفتادخانیم

چون دشنه‌ای در سینه‌ی دشمن بکاریم؟
مایی که با هرکس به‌جز خود مهربانیم

سقراط را بگذار و با خود باش، امروز
ما وارثانِ کاسه‌های شوکرانیم

یک دست آوازی ندارد، نازنیم!
ما خامُشان، این دست‌های بی‌دهانیم

افسانه‌ها، میدانِ عشاقِ بزرگند
ما عاشقانِ کوچکِ بی‌داستانیم!

#حسین_منزوی

https://t.me/Afa_Gh