بیانیه انجمن های اسلامی دانشجویان غیر وابسته به اتحادیه های وزارت بهداشت در اعتراض به اینترنت طبقاتی
به نام ایران
«حق شهروندان است که آزادانه و بدون تبعیض از امکان دسترسی و برقراری ارتباط و کسب اطلاعات و دانش در فضای مجازی بهرهمند شوند.»
-منشور حقوق شهروندی، ماده ۳۳
قابلیت جدید پلتفرم X در نمایش مکان تقریبی کاربران، واقعیتی را آشکار کرد که سالها پشت تبعیضهای نهادی پنهان شده بود. گروهی از مقامات، خبرنگاران و رسانههای رسمی، فعالان سیاسی و رسانهای وابسته به نهادهای قدرت با استفاده از خطوط موسوم به «سیمکارت سفید» امکان دسترسی به اینترنت آزاد و بدون فیلتر دارند، حتی در روزهایی که دسترسی عمومی به اینترنت با محدودیتهای جدی مواجه میشود.
این یعنی شکلگیری نوعی اینترنت طبقاتی؛
اعتماد عمومی هنگامی تقویت میشود که وعدهها از شعار فراتر روند و دسترسی برابر برای همگان فراهم باشد.
اینترنت طبقاتی یعنی پذیرش این نگاه تحقیرآمیز که مردم سهمی کمتر از حق دارند. همان حقیقت تلخ و برهنه که «برابری برای همه نیست، عدهای همیشه برابرترند.»
در حالیکه بسیاری از شهروندان برای دسترسی ساده به اطلاعات ناچارند با سرعت پایین، ابزارهای ناامن، هزینههای سنگین و مخاطرات امنیتی دست و پنجه نرم کنند، گروهی در درون حاکمیت و یا وابسته به آن از اینترنت آزاد بهرهمند میشوند. این وضعیت صرفا تفاوت در دسترسی نیست، نشانهای از امتیاز ویژهای است که به شکل رانت در نهادها رسوخ و رسوب کرده و اعتماد عمومی را فرسوده میسازد.
۱) اینترنت طبقاتی نقض حقوق شهروندی و زمینهساز تشدید تبعیض نهادینه است.
ثبت کد ملی افراد در لیست سفید اپراتورها برای اعطای اینترنت آزاد، اقدامی نه صرفا بیانگر رانت بلکه برآمده از آن است. ب
اقداماتی مانند پنهانسازی موقعیت مکانی، نشاندهنده آگاهی از ناعادلانه بودن این وضعیت است.
۲) حمایت هر نهاد دانشگاهی از اینترنت طبقاتی، خیانت به حقوق شهروندی و عدالت آموزشی است.
زیرمجموعههای وزارتین علوم و بهداشت و سایر مجموعههای مرتبط،اگر بهجای مطالبهی رفع فیلترینگ، به تقسیم اینترنت آزاد میان گروهی محدود رضایت دهند، عملا در بازتولید تبعیض مشارکت کردهاند. دسترسی به دانش و یادگیری حقی همگانی است و تنها به دانشگاه محدود نمیشود؛ کارگران، معلمان، دانشآموزان، هنرمندان، نویسندگان و اساساً همهی اقشار جامعه در این حق سهیماند.
۳) دانشگاه در کنار مردم است نه در برابر آنان.
انجمنهای اسلامی غیروابسته هیچ سهمیهای را جایگزین حقوق عامه شهروندی نمیدانند و تاکید میکنند:
الف) اینترنت طبقاتی را مطلقا نمیپذیریم.
ب) سهم انحصاری از ارتباط مشروعیت ندارد.
ج) رفع کامل فیلترینگ را مطالبه حداقلی و ملی خود میدانیم.
۴) نظام تصمیمگیری کشور برای سوالات پاسخی روشن ارائه دهد.
چرا با وصف اینکه عدهای از اینترنت آزاد برخوردارند، محدودیتها هنوز برای بخش عظیمی از جامعه پابرجاست؟
اگر اینترنت آزاد خطرناک است چرا تصمیمگیران خودْ از آن استفاده میکنند؟
و اگر مفید و ضروری است چرا از عامه مردم دریغ میشود؟
در انتها با صدایی صریح و واضح میگوییم؛
اینترنت آزاد حقوق عمومی مردم ایران است. نه سهمیه ویژه خواص است، نه امتیاز ویژه و نه ابزار کنترل جامعه.
راه حل روشن است؛
رفع تام و تمام فیلترینگ و ایجاد دسترسی برابر به اینترنت برای همه شهروندان به عنوان حقی همگانی.
انجمنهای اسلامی غیروابسته، در برابر سیاستها و رویههایی که به تبعیض، عدم شفافیت و امتیازهای خاص ارتباطی منجر شود، بیتفاوت نخواهند ماند و بیان علنی و پیگیری مصرانه موضع خود را نه یک انتخاب که ضرورتی سیاسی و اجتماعی میدانند و آن را در چارچوب مطالبهگری عمومی دنبال خواهند کرد.
با احترام :
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اردبیل
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان
انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام دانشگاه علوم پزشکی اهواز
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان
انجمن اسلامی دانشجویان نسل نو دانشگاه علوم پزشکی یزد
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اراک
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی پزشکی سمنان
انجمن اسلامی دانشجویان نواندیش دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شاهرود
Post #4589
761