مثلث انفعال ، قدرتطلبی و تقابل
چرا معاون آموزشی دانشگاه جندی شاپور باید برود؟
در شرایطی که کشور در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد، معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز نه تنها در کنار دانشجویان نیست، بلکه با همراهی کورکورانه با سیاستهای ضد دانشجویی خانم دکتر چنگیز معاون آموزشی وزارت بهداشت، عملاً امنیت و آرامش روانی دانشجویان را به مسلخ بی کفایتی برده است.
ما در انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام ضمن محکوم کردن این انفعال شرمآور، اعلام میکنیم که شرایط بحرانی، جای بلهقربان گویی به سیاستهای متضاد با منافع جامعه دانشگاهی نیست.
برای همگان روشن است که سیاستهای اتخاذ شده توسط معاونت آموزشی وزارتخانه کوچکترین سنخیتی با واقعیتهای موجود و دغدغههای به حق دانشجویان ندارد.
در این میان، نقش جناب آقای دکتر امیر کمالحردانی، معاون آموزشی دانشگاه جندی شاپور اهواز بیش از پیش تأملبرانگیز است. در حالی که پیش از این دکتر ملکیان معاون پیشین آموزشی دانشگاه، به دلیل وجود تفاوت دیدگاههای بنیادین با سیاستهای ضددانشجویی خانم دکتر چنگیز و برای حفظ شأن و استقلال بدنه دانشجویی، شجاعانه از سمت خود استعفا داد، دکتر حردانی مسیری کاملاً متفاوت را در پیش گرفته است.
جناب دکتر! کارنامه عملکرد شما نشان میدهد که صندلی معاونت برای شما فراتر از یک مسئولیت خدمتگزارانه به ابزاری برای قدرتطلبی تبدیل شده است.
همسویی بیچونوچرای شما با سیاستهای ناعادلانه ستاد مرکزی وزارتخانه، در حالی که دانشجویان همین دانشگاه در اضطراب امنیت خود میسوزند، گواه روشنی بر این است که شما نه نماینده دانشجویان در وزارتخانه بلکه سخنگوی سیاستهای بالادستی غلط خانم دکتر چنگیز در دانشگاه هستید.
آقای معاون! شما به جای ایستادن در کنار دانشجویان و مطالبهگری از وزارتخانه برای حفظ جان آنها، ترجیح دادهاید با سکوت و همراهی، رضایت معاونت وزیر را بخرید و این هزینهای است که دانشگاه و دانشجویان باید برای قدرت دوستی شما بپردازند.
علاوه بر این، گفتگوی اخیر بنده به عنوان دبیر تشکل با ایشان، عمق فاجعه در نگاه مدیریتی وی را آشکار ساخت. در حالی که وضعیت بحرانی دانشجویانی را که پس از ۸ تیر به شهرهای خود بازگشتهاند و اکنون به دلیل بسیج تمام امکانات حملونقل عمومی جهت مراسمها و فقدان بلیط، راهی برای بازگشت به اهواز جهت شرکت در امتحانات ۲۰ تیر ندارند تشریح کردم؛ جناب دکتر امیر کمال حردانی با ادبیاتی تأملبرانگیز و در کمال بیخبری از شرایط زیسته دانشجویان، پرسیدند: «دانشجویان اصلاً چرا رفتند که حالا بخواهند برگردند و وسیله نباشد؟!».
آقای معاون! این پرسش شما نه تنها نشانگر فاصله عمیق میان صندلی مدیریتی شما و واقعیتهای میدانی است، بلکه مهر تأییدی بر عدم درک ابتداییترین چالشهای دانشجویان است. این نوع پاسخگویی در شرایطی که دانشجو بین حق تحصیل و امکان حضور در مسیر قرار گرفته، توهینی آشکار به شعور جامعه دانشگاهی است.
ما از این تریبون اعلام میکنیم:
۱. این سیاستهای تضادآمیز، که در آن دانشجو باید بین جان و سلامت خود در مسیرهای دشوار و حضور در امتحان دست به انتخاب بزند، محصول مستقیم پیوند میان نگاه غیرواقعبینانه معاونت وزارت و مدیریت بلهقربانگو در دانشگاه است. ما خواهان تعویق فوری امتحانات ۲۰ تیر هستیم؛ چرا که تحمیل حضور در جلسه امتحان، در شرایطی که امکان تردد عمومی سلب شده، چیزی جز جفا در حق دانشجو نیست.
۲. ما این سبک مدیریت بله قربانگو را به شدت تقبیح میکنیم و اعلام میداریم که مدیری که قدرتطلبی را بر کرامت دانشجو ترجیح میدهد، هیچ جایگاهی در میان بدنه آگاه و مطالبهگر دانشگاه ندارد.
۳. ما از جناب دکتر امیر کمالحردانی میخواهیم که یا از سیاستهای ضددانشجویی معاونت وزارتخانه فاصله بگیرند و از حقوق دانشجویان این دانشگاه دفاع کنند، و یا با توجه به ناتوانی شان در مدیریت بحران و عملکرد ضعیف در سایر شاخصهای آموزشی، هرچه سریعتر از سمت خود استعفا دهند.
آقای دکتر امیر کمالحردانی تاریخ دانشگاه و قضاوت دانشجویان، معیار نهایی عملکرد شماست. شما در آزمون سخت انتخاب میان دانشجو و قدرت مردود شدهاید. بیش از این، حرمت این جایگاه را برای حفظ صندلی خود لگدمال نکنید.
انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام
دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز
@omidajums
