✍🏻یادداشت دانشجویی

در باب نگرانی از تکرار رویه‌‌های پیشین در کمیته انضباطی دانشگاه

در مدیریت پیشین دانشگاه، کمیته انضباطی، هرگز نقش یک نهاد بازدارنده را ایفا نکرد، بلکه به اهرمی کنترل‌گر برای مرعوب‌ سازی دانشجویان و خفه‌ کردن صداهای منتقد بدل شده بود. این رویه، سال‌ها فضای دانشگاه را به زیست‌بومی از سکوتِ اجباری و دلواپسی مزمن تنزل داده بود.

اما دکتر حاتم بوستانی، با نگاه دغدغه‌‌مند و رویکردی تحول‌ آفرین، این رویه‌ ناصواب را درهم شکست و کارکرد کمیته را از «تهدید» به «تعامل و حل‌مسئله» بازتعریف کرد.

با این حال، به تازگی شاهد آن بودیم که مدیری تازه منصوب شده که به‌ گمان، آگاهی کافی از سیاست‌ های ریاست دانشگاه ندارد، در اقدامی نسنجیده، برای زهر چشم گیری از دانشجویان، پرونده‌ یک مطالبه‌گریِ به‌ حق را به کمیته انضباطی ارجاع داده است.

در ماجرای خوابگاه گلستان، مسئولان ذی‌‌ربط می‌بایست تمهیدات لازم را می‌اندیشیدند و طرحی جایگزین برای تامین امنیت دانشجویان آن خوابگاه ارائه می‌دادند. توانایی مدیریتی و تصمیم‌گیری مدیری حاذق دقیقا همین‌جا مشخص می‌شود که در هنگام بروز بحران، همدلی را به رخ بکشد و در کنار دانشجو بایستد، نه در برابر او، که این یعنی«مدیریت تدبیر محور» و نه «برخورد تنبیه‌ محور».

اگر مدیر جدید قصد دارد با فرافکنی و توسل به تهدید، ناکارآمدی خود را بپوشاند، باید بداند که این رفتار، نه تنها با نگاه تحول‌ آفرین ریاست دانشگاه همخوانی ندارد، بلکه عقب‌گردی آشکار به همان رویه‌‌های منسوخ و بی‌ نتیجه گذشته است.

برخوردی سخت با دانشجویانی که با گفتاری منطقی، مطالبه به حق خود را در شرایط استرس‌زای کنونی بیان کردند باعث شده که نه تنها سطح دغدغه‌شان کاهش نیابد بلکه به آن افزوده نیز بشود.

از نگاه این دانشجو، اجازه دادن به تکرار چنین رویه‌ای، یعنی پذیرش تکرار کارکرد این کمیته به شکل نادرست برای ایجاد ترس و حذف آواهای مطالبه‌گر ؛
که این همان خط قرمزی است که نباید از آن عبور کرد.
🟢@omidajums