سرچشمه‌ی همه‌ی دردسرهای تو، ای ناتانائیل، گوناگونی چیزهایی است که داری!
حتی نمی‌دانی که از آن میان کدامین را دوست‌تر داری و این را در نمی‌یابی که یگانه دارایی آدمی زندگی است.
حتی کوتاه‌ترین لحظه‌ی زندگی نیز از مرگ زورآورتر است و آن را انکار می‌کند.
مرگ، چیزی نیست جز رخصتی برای زندگی‌های دیگر...
برای اینکه همه چیز، پیوسته، نو شود!

مائده‌های زمینی/ آندره ژید/ مهستی بحرینی/ ص ۳۰.

@abbas_haery