🖼تصویر
قسمت قبلی⏮ | ⏭قسمت بعدی
✙فتح اورشلیم به دست ساسانیان، با همکاری یهودیان، تنها یک پیروزی نظامی نبود؛ این واقعه نگاه مسیحیان به جنگ با ایران را دگرگون کرد و از دید بسیاری از مورخان، آغازگر نخستین جنگ با ماهیتی صلیبی بود؛ قرن‌ها پیش از لشکرکشی‌های معروف صلیبی. 𓉱
❈در سال ۶۰۲ میلادی، جنگی میان ایران ساسانی و روم شرقی آغاز شد که ۱۹ سال به طول انجامید. در ۱۲ سال نخست، رومیان تنها در موضع دفاع بودند و سپاه ایران یکی پس از دیگری شهرهای مهم را تصرف کرد؛ انطاکیه در سال ۶۱۱، دمشق در ۶۱۳ و سرانجام اورشلیم در سال ۶۱۴ میلادی سقوط کرد.
سردار ایرانی، شهر‌باراز، پس از محاصره اورشلیم و با کمک بخشی از یهودیان داخل شهر، موفق به فتح آن شد. پس از سقوط شهر، کشتار و ویرانی گسترده‌ای رخ داد؛ کلیساهای بسیاری به آتش کشیده شدند، ده‌ها هزار نفر کشته یا به اسارت رفتند و «صلیب مقدس» که مهم‌ترین یادگار مسیحیان به شمار می‌رفت، به دست ایرانیان افتاد و به ایران فرستاده شد. شدت ویرانی‌ها به اندازه‌ای بود که بسیاری از روستاهای اطراف هرگز به رونق گذشته بازنگشتند.
سه سال بعد نیز سپاه ایران مصر را فتح کرد و تا مرزهای آسیای صغیر نیز پیش رفت. سقوط اورشلیم جهان مسیحیت را به شدت شوکه کرد و از آن پس، جنگ با ایران در نگاه بسیاری از مسیحیان، رنگ و بوی «جهاد مقدس» به خود گرفت.
در سال ۶۲۲، امپراتور هراکلیوس ضدحمله خود را آغاز کرد. او این نبرد را مأموریتی مقدس می‌دانست و بعدها بسیاری از مورخان، وی را نخستین فرمانده‌ای معرفی کردند که جنگی با ماهیت صلیبی را رهبری کرد.
سرانجام در دسامبر سال ۶۲۷ میلادی، هراکلیوس در نبرد نینوا سپاه ساسانی را شکست داد؛ پیروزی‌ای که مسیر جنگ را به‌طور کامل تغییر داد و مقدمه پایان اقتدار نظامی ایران ساسانی شد.
📚منبع: رانسیمان، استیون. تاریخ جنگ های صلیبی، جلد اول، ترجمهٔ منوچهر کاشف، صص. ۱۲–۱۴.#جنگ_صلیبی
𝐙𝐞𝐢𝐭 & 𝐆𝐞𝐢𝐬𝐭
