مغالطهٔ ۱۴
اثبات جابه‌جایی معیار
Moving the Goalposts
این مغالطه زمانی رخ می‌دهد که بعد از ارائهٔ شواهد کافی برای یک ادعا، معیار یا شرط جدیدی تعیین کنیم تا همچنان از پذیرفتن نتیجه فرار کنیم.

مثال:
علی: «اگر آزمایش کنترل‌شده نشان دهد این دارو بهتر از دارونما عمل می‌کند، قبول می‌کنم مؤثر است.»
بعد از ارائهٔ یک مطالعهٔ معتبر:
«این فقط یک مطالعه است؛ باید چند مطالعهٔ دیگر هم انجام شود.»
چند مطالعهٔ دیگر ارائه می‌شود:
«حالا باید همهٔ پژوهشگران مستقل هم همین نتیجه را تأیید کنند.»
اگر هر بار که شواهد ارائه می‌شود، شرط جدیدی برای پذیرش نتیجه اضافه کنیم، معیار اثبات مدام جابه‌جا می‌شود.

مثال دوم:
«اگر یک شاهد معتبر پیدا کنی، قبول می‌کنم.»
شاهد پیدا می‌شود:
«این شاهد کافی نیست؛ باید دو شاهد باشد.»
دو شاهد پیدا می‌شود:
«باید فیلم هم وجود داشته باشد.»

🔎 چطور تشخیص بدهیم؟
بپرسیم:
«آیا این معیار از ابتدا مشخص بود، یا فقط بعد از ارائهٔ شواهد به معیارهای قبلی اضافه شده است؟»

💡 جملهٔ کلیدی:
اگر معیار پذیرش شواهد مدام بعد از ارائهٔ شواهد تغییر کند، هیچ مقدار شواهدی کافی نخواهد بود.

مغالطه حمله به شخص
مغالطه نمونه‌ی خودخواسته
مغالطه پهلوان‌پنبه
مغالطه توسل به اکثریت
مغالطه توسل به ترحم
مغالطه توسل به جهل
مغالطه دوگانهٔ کاذب
مغالطه تعمیم شتاب‌زده
مغالطه علت دانستن امر مقدم
مغالطه توسل به مرجعیت
مغالطه شیب لغزنده
مغالطه قیاس‌مع‌الفارق
مغالطه تو هم همین‌طور

#مغالطات
@zehnnaghad