Iqtisodchilar uzoq yillar davomida aynan shunday deb o‘ylashgan. Ammo raqamlar boshqa haqiqatni ko‘rsatdi.
1974-yilda iqtisodchi Richard Easterlin qiziq bir paradoksni aniqladi: davlat ma’lum darajagacha boyiganda odamlarning hayot sifati yaxshilanadi, ammo undan keyin iqtisodiy o‘sish baxt darajasini deyarli oshirmaydi.
Nega? Chunki inson o‘z hayotini mutlaq emas, nisbiy baholaydi. Biz uchun “qancha pulim bor?” degan savoldan ko‘ra, “boshqalardan yaxshiroq yashayapmanmi?” degan savol ko‘proq ahamiyatli.
Yangi mashina, kattaroq uy yoki yuqori maosh bizni vaqtincha quvontiradi. Ammo oradan 3–6 oy o‘tib, bu holat odatiy “norma”ga aylanadi. Baxt esa yana uzoqlashadi.
Shu sabab bugun ko‘plab mutaxassislar bitta muhim savolni o‘rtaga tashlamoqda:
📌 Iqtisodiy o‘sish insonning ruhiy xotirjamligini ham anglatadimi?
🌿 Masalan, Butan davlati YaIM emas, balki Yalpi Milliy Baxt (GNH) indeksiga urg‘u beradi. U yerda tabiat, madaniyat, oilaviy qadriyat va psixologik salomatlik iqtisodiy ko‘rsatkichlardan ustun qo‘yiladi.
Agar davlat va biznes faqat foyda ortidan quvsa, jamiyatda stress, yolg‘izlik va depressiya kuchayishi mumkin.
Aslida baxt — ko‘proq narsaga ega bo‘lish emas.
✅ Baxt — boriga to‘g‘ri munosabat, ichki xotirjamlik va jamiyat bilan bog‘liqlik hissidir.
❓ Siz uchun qaysi biri muhimroq:
💰 maoshingiz 2 baravar oshishimi yoki
🕊 ish vaqtingiz 2 baravar qisqarishimi?
📲 Bizni kuzatib boring:
Instagram sahifamiz 🔗 https://www.instagram.com/_iqtisodiyot
@Nordic_rektor
