تکرار سخن، آن هم همواره به یک شیوه، حاکی از فقدان روح در کلام است، زیرا آنچه روح داشته باشد یک‌بار بیش زندگی نخواهد کرد.
برای سخنورانِ بی‌روح شنوندگانی بی‌روح و کم‌عمق مناسب‌اند. از اینجاست که استادان بد را در حلقه‌ی دون‌ترین و فرومایه‌ترین مریدان می‌یابیم.

https://t.me/will_to_morality