کسی که قدرتِ درونیِ خود را می‌شناسد، دریغِ فرصت‌های ازدست‌رفته را نمی‌خورد و به واکنشِ دیگران در قبالِ خود یا ارزش‌گذاریِ آن‌ها بر کارِ خود اعتنای چندانی نمی‌کند، وی حتی به دستاوردهایش افتخارِ چندانی نمی‌کند و به گذشته با افتخار و یا حسرتِ چندان نمی‌نگرد. چرا چنین است؟ زیرا داشتنِ قدرتِ درونی حکایت از تحققِ خویشتن و تسلط بر خویش دارد، و چنین چیزی دلالت بر این دارد که چنین فردی به فکر آینده است نه گذشته، چنین کسی کمتر فرصتی برای آنچه گذشته است پیدا می‌کند، پس به جایش می‌کوشد هرچیزی را سر وقتش حل‌وفصل کند.
http://t.me/will_to_morality