می‌توانیم فرض کنیم آدمیان سلسله‌مراتبی دارند و هیچ دو فردی برابر نیستند، نه در پیشگاه خدا و نه از منظر مطلق. اما ما باید با هرکسی به‌مثابه‌ی غایتی فی‌نفسه رفتار کنیم، چراکه در مورد هرکس قضاوت فقط حقِ خودِ وی و حقِ خداست. و ما نه با کفش‌های او راه می‌رویم و نه خدا هستیم.
چنین است امکان اخلاق برحسب بُعد اجتماعی، و امکانِ حقوق و قوانین.
http://t.me/will_to_morality