خلق مدام...آنکس که پروای آفرینش دارد، همواره باید پروای ویرانگری نیز داشته باشد، چراکه از هیچ هیچ به وجود نمی‌آید. او باید ویران کند تا بر ویرانه‌ها بسازد. این یک معنای حیات است. یعنی آفرینشگری و خلق مدام، یک نفی مدام. معنای دیگرش که آن هم نفی مدام است، عدم رضایت از کار است، آنطور که کانت گفت:
nil actum reputans, si quid superesset agendum.
آزاد و معطوف به مضمون، تا زمانی که هنوز کاری می‌توان کرد، باید کار را اتمام‌یافته ندانست. این نفی، نفی وضعیتِ موجود است از برای تحقق وضعیت بهتر.
http://t.me/will_to_morality