ایران بی نوا از جغرافیا شانس آورده، نه از مسئولان

سخنگوی وزارت امور خارجه با کمال پررویی می‌گوید: «در چارچوب حسن همسایگی، امکان دسترسی به آب‌های آزاد و مراودات تجاری را به طالبان داده‌ایم.»
اگر ذره‌ای دغدغه‌ی منافع ملی در کار بود، پرسش اول این بود: چرا طالبان در همین چارچوب حسن همسایگی، حقابه‌ی مسلم ایران را نمی‌دهد؟ چرا با سیمانی که از ایران صادر شده، سد ساخته و جلوی آب رودخانه‌های مرزی را گرفته است؟وزیر نیرو هم به‌جای دفاع از حقوق هامون و مردم ایران، در جمع طالبان به مدیحه‌سرایی مشغول است.
چرا هزینه‌ی چند میلیون مهاجر افغانستانی، که برابر جمعیت هفت استان ماست و سالانه میلیاردها دلار تمام می‌شود، بی‌هیچ برنامه‌ای بر دوش مردم ایران مانده است؟
از دیدن سیل جمعیت اتباع افغانستانی روان به سوی مرزهای ایران شرمنده نمی شوید؟
در کمال بی شرمی در صدا و سیما گفته می‌شود : هرکه نمی تواند تحمل کند از ایران برود، نخبگان را فراری داده و به جای آنها ماشین زاد و ولد افغانی جایگزین کرده اید تا کلونی های جمعیت درست کنند؟

مسئولان باید در برابر این سیاست‌گذاری شکست‌خورده پاسخگو باشند.
ای داد از ایران، ای بیداد بر ایران!