Visual Alchemist

جلد اون یکی مجموعه‌ی جی کریستوف، Nevernight، رو هم من طراحی کردم. بین کارهای مورد علاقه‌مه. هفته‌ی پیش جلدِ سوم (و آخر) این مجموعه هم آماده شد.

جلد اولش رو توی جنگ خوندم. باید اعتراف کنم که اصلا این سبک سلیقه‌ی من نیست، اما اینقدر دنیاسازی و روایت جالب بود تا آخرش رو بخونم و مشتاق باشم زودتر سراغ بقیه‌ش برم.

اگه یک کتاب فانتزی مدرن، با شخصیتِ اصلی قهرمان که نوجوانه و یک بخشش داخل آکادمیه من رو راضی نگه‌داشته، احتمالا بقیه رو هم راضی نگه می‌داره. از اینجا می‌تونین بخرین، فکر کنم چند روز دیگه پیش‌فروش جلد سوم شروع می‌شه.

بالاخره این مجموعه هم تموم شد و در کنارِ Song of Ice and Fire، این سخت‌ترین مجموعه‌ایه که کار کردم. از تلاش برای نمادگرایی توی جلدها (امیدوارم کسایی که می‌خونن بفهمن چرا تعداد شخصیت‌ها، نور، رنگ و گرافیک هر جلد داره یکم متفاوت می‌شه) بگیرین تا تلاشِ زیاد برای فضاسازی.

و ممنون از همه‌ی کسایی که توی یک سال و چند ماه اخیر اینقدر پیگیر طراحی جلدها بودن، خیلی خوش‌حال‌گنندست. همینطور واقعا نشر آرلین کارش فوق‌العادست، خودمم هم باورم نمی‌شه که یک نشرِ فانتزی توی ایران اینقدر فعاله و کتاب‌های سنگین و پر ریسک رو داره چاپ می‌کنه.

اگه این مجموعه رو نخوندین، الان زمان خوبیه برای استارتش. بالاخره یکی از مهم‌ترین آثار فانتزی مدرن کامل در ایران هست، با ترجمه‌ی خیلی خوب و کیفیت چاپ بالا و جلدهای خوشگل.

من اینجا اشتباه کردم که گفتم قرار نیست نسخه‌ی خوبی از این کمیک بیاد. همین چند هفته پیش اومد و اتفاقا خیلی هم خوبه.

به شدت کار تمیز و قشنگیه. من همیشه طرفدار اقتباسِ غربی‌ها از آثار خاورمیانه بودم و هستم، تقریبا همیشه جالب در میاد. این هم یکی از اون‌هاست، به طرز جالبی اون ذهنیت و طراحی سایکدلیکِ ریچارد کربین دقیقا به داستانِ سندباد می‌خوره. بیشتر از اینکه شبیه کمیک باشه، من رو یاد انیمیشن‌های رالف بکشی انداخت؛ از بس حرکات و نور و رنگ همون شکلی بود که توی آثار انیمیشنی اون دوران بودن (البته به هر حال همونا رو هم کربین طراحی میکرد، خیلی نمیشه متفاوت دیدشون).

در کل خیلی پیشنهادش میکنم، اونقدر هم طولانی نیست. الان هم که سایت getcomics بدون فیلتر میاد بالا زمان خوبیه که برین سراغش.

من این مدت داشتم روی آناهیتا ایزد بانوی آب های شیرین کار میکردم و گفتم اینجا بذارمش
با تشکر ویژه از Zed که خیلی کمک کرد توی طراحیش🥹❤️

دیگه همه‌ی دوست‌هام از علاقه‌ی من به B Movieهای دهه‌ی هفتاد تا نود خبر دارن، تقریبا هر وقت زمانِ خالی داشته باشم و بخوام فیلم ببینم این نوع از فیلم انتخابِ اولمه. چون هم فانه (متوجهن مخاطب چی می‌خواد) هم معمولا به خاطرِ ذاتِ فیلم که بودجه‌ی کمی داره به سمت تجربی بودن حرکت می‌کنن. شما فقط توی همین فیلم‌ها و انیمه‌ها شانس دیدن ترکیبِ دو/سه‌تا ژانر تقریبا بی‌ربط رو دارین.

روز‌های اول جنگ فیلم Q رو دیدم، به جرئت می‌گم که افتضاح بود ولی واقعا بهم خوش گذشت موقع دیدنش (جز اون بخش که صدبار بلند شدم چون صدای انفجار و جت میومد). یک ترکیب خیلی خوبیه از نئو-نوآر، هیولایی، وحشت و جنایی/پلیسی که کل روایتش توی خرده‌پی‌رنگ‌هاش داره می‌گذره و اتفاقا توی داستانشم خیلی سریع گند می‌زنه و مجبور می‌شه همون خرده‌پی‌رنگ‌هاش رو رها کنه. اما تهش ایده و دنیای داستان اونقدری جالب بود که تا آخرِ فیلم من رو نگه داشت.

در کل اگه دنبال یه فیلمِ دهه هشتادی ارزون می‌گردین که اژدهای خوبی هم داشته باشه همین فیلم کارتون رو راه میندازه.

🫧🐠🐟🐬

Abara (2005)

دیشب که در مورد Abara نوشتم فکر کردم بد نباشه یه سری بهش بزنم، توی مقیاسِ مانگاها نسبتا کوتاهه (حدود ۴۰۰ صفحه) و خوندنش وقت نمی‌گیره.
راستش به همون خوبی‌ای بود که انتظار داشتم، همیشه وقتی از تسوتمو نیهی مانگا می‌خونم انتظار دارم که کمتر شگفت‌زدم کنه چون اصولا تمایلی به تغییر استایل و جزئیات کارهاش نداره و تقریبا تمامشون شبیهن، اما هر بار اشتباه می‌کنم و واقعا تحت تاثیر قرار می‌گیرم. نوع داستان‌گویی (کمترین توضیحات) و دنیاسازی (soft world building) واقعا خوبه، نمی‌خواد که خواننده‌ی مانگا کامل بدونه چه خبره و چی شده؛ چون همیشه وسطِ یک داستان بزرگ‌تر رو به تصویر می‌کشه و ما فقط بیننده‌ی اتفاقاتی هستیم که خارج از تصورن.