Visual Alchemist

فکر کنم کمیک Rare Flavours شیش ماهی اولِ لیست کمیک‌هایی بود که می‌خواستم بخونم و هر بار به یک دلیلی نرفته بودم سراغش. اصلی‌ترین دلیل هم این بود که بر اساس خلاصه‌ی پشت جلد، کاور و اسمش حدس می‌زدم یک کمیکِ آشپزی (برخلاف مانگا توی کمیک این خیلی متداول نیست) با یکسری طراحی خوشگله. اما نصف حدسم درست بود، این یک مانگای آشپزی با طراحی‌های خوشگله که ژانرش در اصل وحشته.

کلا من فقط زمانی به ژانر وحشت "واقعا" توجه نشون می‌دم که توی یک اثری بیاد که انتظارشو نداشته باشم. این دقیقا همونطوری بود. این کمیک دقیقا همون چیزیه که من از یک کمیک می‌خوام، داستانش خیلی قویه و تقریبا توضیح اینکه چرا اینقدر خوب انجام شده بدون اسپویلش غیرممکنه. فقط همینقدر بگم که ریشه‌های داستانش می‌رسن به اساطیر هند و وسط می‌شن به مفاهیمی مثل سرخوردگی توی هنر، دنبال کردن چیزی که مشخصا بهش نمی‌رسی و حمل کردن بارِ سنگین صحبت‌های یک نفر دیگه موقع مرگش.

تا اینجا بین کمیک‌هایی که از ۲۰۲۴ خوندم، Rare Flavours بهترین بوده. قراره در آینده بارها ازش به عنوان یک کمیک با داستان بی‌نقص مثال بزنم.

از اینجا دانلود کنین.

بازی Sifu خیلی جالب بود، نمیدونم چرا تا حالا درست بازی نکرده بودم.

بیشتر از اینکه گیم‌پلیش جذبم کنه (چون برخلاف حرف مردم بازی آسونیه واقعا)، داستانش برام جالب بود. اصلا خود Sifu آدم مزخرفی بود، یعنی صرفا کشته شدن پدرش بهونه دستش داد که بره یکسری ضعیف‌تر از خودشو بزنه. یعنی اصلا این بازی عادلانه نیست و به سمت پلیرها هم کج شده.

کل بازی اینطوریه که من راه افتادم از نیروی خدماتی و منشی گرفته تا نینجاها رو چپ و راست می‌زنم. بعد اونا وقتی بمیرن واقعا میمیرن ولی من وقتی بمیرم برمیگردم. این به نظرم دست می‌ذاره روی یک مسئله‌ی خیلی جالبی توی گیم که کلا برای درست بودن مکانیک و بالانس، همیشه شخصیت اصلی و پلیر خیلی ناعادلانه می‌تونن بازی کنن.

در کل بازی خوبیه، فکر کنم کلا دو ساعت گیم پلی بود؟ نمیدونم واقعا.

من انتظار نداشتم از این پیامم کسی بیاد، ولی ظاهرا اشتباه می‌کردم و خیلی بیشتر از تصورم ازمون حمایت کردین و تشریف اوردین.

خواستم همینجا تشکر کنم، امیدوارم ازش لذت برده باشین.

خیلی برامون حضورتون ارزشمند بود. ❤️

این مدت ادوبی کمر همت بسته به زجر دادن آدمای مظلوم و بی‌آزاری مثل ماها و تمام تلاششو داره می‌کنه برای بستن نسخه‌های کرکی. متاسفانه این مدل‌هایی که توی سایت‌های ایرانی هست همشون کرکشون به مشکل خورده و حتی قطع کردن فیلترشکن و اینترنت هم کمکی نمی‌کنن بهش.

و چون خدا رو شکر، هیچ دری روی ماها (با تاکید دوباره روی مظلومیت و بی‌آزاری) بسته نیست، چندتایی راه دیگه مونده برای حل کردن مشکل. مثلا دانلود این نسخه از فتوشاپ که من ۲۴ ساعت اخیر تستش کردم و کاملا سالمه. فقط موقع نصب حتما اینترنت رو قطع کنین.

لینکش تا دو هفته‌ی دیگه فعال می‌مونه، اگه یادم باشه حتما تمدیدش می‌کنم. اگه یادمم نبود خودتون دنبال نسخه‌ی u8.Multilingual بگردین.

بالاخره یه آرتیست معتبر موزیک ویدیوش رو کامل با Ai زد و اتفاقا موزیک ویدیوی خوبی هم شده. از اون سمت هم داره کلی ازش انتقاد می‌شه که "چرا به جای استفاده از کسایی که توی واقعیت این رو براش بسازن، از هوش مصنوعی استفاده کرده".

مشخصا موزیک ویدیوی خوبیه، من از اولِ کریر Unknown Mortal Orchestra پیگیرش بودم، به نظرم توی خلاقیت حرف نداره. از سمپل کردن آهنگ‌های انقلابی ایران گرفته تا استفاده از دووم متال و موسیقی سنتی نیوزلند، همیشه یکی از خلاق‌ترین آرتیستای این نسل بوده. به نظرم الان هوش مصنوعی این اجازه رو به آرتیست‌های اینطوری می‌ده که واقعا از ذهن و خلاقیت خودشون استفاده کنن، چیزی که دوست دارن رو بسازن بدون اینکه نیازمند تیم‌های بزرگ و هزینه‌ی چندان خاصی باشن.

شاید شما هم بپرسین پس اون آدمایی که شغلشون ساختن چیزهایی شبیه به اینه چیکار میکنن؟ اون‌ها بیکار میشن؟
اینجا جوابش کموبیش سادست. ما اگه میخواستیم توی پیشرفت تکنولوژی به بیکار شدن اهمیت بدیم الان هنوز توی غار زندگی می‌کردیم. مشخصا تکنولوژی‌های جدید کسایی که نتونن باهاش کنار بیان رو از بازار خارج می‌کنه. همونطور که با اومدن فتوشاپ بیشتر گرافیست‌های سنتی یا تطبیق پیدا کردن یا کنار رفتن. توی تقریبا تمامِ شغل‌ها هم همین بوده همیشه.
شاید تفاوت اصلی‌ای که هوش مصنوعی می‌سازه (توی طولانی مدت) اینه که تقریبا تمام هنرمندها می‌تونن کارفرمای خودشون بشن و پروژه‌هایی که دوست داشتن انجام بدن و به خاطر نیاز به تیم‌های بزرگ و پول زیاد سال‌ها رو زمین مونده رو انجام بدن. دقیقا این همون چیزیه که الان دارم می‌بینم، مخصوصا برای آرتیست‌های مستقل که چند وقتیه شروع کردن کارهای بزرگتر بسازه.

https://www.youtube.com/watch?v=k9ua2O0h-Ew

حقیقتش دروغ گفتم بهتون... هیت باکس کارتا مستطیل نیس🤣🤣 دلیلش رو توی توییترم توضیح دادم

خیلی قراره تغییر کنه این فعلا یه رخی از کاره D:

به نظرم توی The Holy Tree Wars گابلین‌ها گیم‌پلی پیچیده‌تری دارن به نسبت دوتای دیگه (الف‌ها و تبعیدشدگان). احتمالا کسی که بخواد با گابلین‌ها بازی کنه توی صدتا Run اول خیلی خوب نباشه، حتی باس‌های ضعیف‌تر بتونن شکستش بدن. برای همین ناچاره که استراتژی تهاجمی داشته باشه و سعی کنه تا حدی که می‌تونه کارت بازی کنه تا ببره.

بعد کافیه که چندتا باس درست توی مکان‌های درست رو شکست بده تا آیتم‌های اختصاصی رو بگیره و بعدش کاملا با استراتژی متفاوتی باید پیش بره و تقریبا شکست دادن کلِ باس‌های بازی (جز یکی، راستش یکیشونه که با گابلین واقعا سخته و هیچ آیتمی نیست که جلوی قدرت اونو بگیره) آسون می‌شه. چون می‌تونه کمبوی پرک و آیتم بزنه و راحت هر دست بالای ۲۵۰تا ضربه بزنه به باس که کافیه.

به خاطر همین برای فارم کردن هم خوبه. یه نفر اگه وقت بذاره می‌تونه هر روز یکی دوتا آیتم Uncommon یا Rare بگیره و توی مارکتِ بازی به بقیه‌ی پلیرها بفروشه که درآمد خوبی می‌تونه باشه. مشخصا اگه خیلی قوی بشه و باس‌های بالای دو هزار HP رو بزنه هم شانس خوبی برای گرفتن آیتم و پرکِ Legendary داره که اونم قطعا قیمتش توی مارکت زیاده.

آره خلاصه... اگه خواستین بازی کنین گابلین گزینه‌ی خوبی برای برنامه‌ریزی طولانی مدته.

The goblins control a large part of the jungle—including the regions surrounding the Holy Tree and most of the main roads.
But no one truly knows where their cities are.

Thanks to their long-standing alliance with the dwarves and the guidance of powerful shamans, the goblins have managed to build their cities underground.
This has given them a tactical advantage in nearly every war they’ve fought.

The elves have spent years trying to uncover the source of goblin magic.
They believe goblins have developed a different method and ritual for harnessing the Holy Tree’s power—one that yields entirely different results.

The Goblins faction leans toward a defensive playstyle.
While their deck is balanced and filled with powerful cards, what truly gives them the edge is their increased odds of finding goblin-exclusive perks and items—which are often very strong.
They may not overpower bosses outright, but if they can stall long enough, their items and perks will do the rest.

🌳 @theholytreewars | x.com/TheHolyTreeWars

چند روز پیش The Studio رو دیدم و راحت می‌تونم بذارمش جزو بهترین سریال‌های کمدی‌ای که دیدم. خیلی تغییرات سریال‌های کمدی توی ده پونزده سال اخیر جالب بودن، از سیتکام‌های آبکی و صداهای خنده زوری رسیدیم به کاری مثل استودیو که واقعا پیچیدس از لحاظ ساختار و واقعا توی دکوپاژ و حرکت دوربین یک پله بالاتره از هر سریال کمدی‌ای که تا حالا دیدم.

حدس میزنم برای هر کسی نباشه، چون یکم اطلاعات در مورد سینما نیاز داره تا شوخی‌هاش رو جالب کنه. از اون سمت نوع شوخی مثل سریال‌های محبوب کمدی نیست، اون‌ها ترجیح می‌دن اون سه‌تا پله Build-up کردن جوک رو همیشه توی پنج دقیقه برن، اینجا کم پیش میاد (جز شوخی‌های کلامی) زیر بیست دقیقه یک جوک درست رو در بیارن. اما واقعا وقتی به پانچ‌لاین می‌رسه عالیه.

و فکر کنم قراره کلی گلدن گلوب بهش بدن. حداقل برایان کرنستون باید نقش مکمل رو بگیره، فوق العاده بود کارش.

ما حدود دو سال پیش (زمانی که هنوز عضو ارکستر وستا نبودم) یک پروژه‌ای رو شروع کردیم که به مرور تغییر شکل داد و رسید به اینجایی که الان هستیم: اجرای ارکسترال موسیقی متن سینما و ویدیو گیم.

راستش این خیلی ارزشمنده برامون، حدود یک سال پیش بود که دیگه داشتیم بیخیال اصفهان می‌شدیم. وستا توی تهران و رشت اجراهای خوبی داشت و از آخرین باری که توی شهر خودمون، اصفهان، اجازه اجرا داشتیم خیلی وقت گذشته بود. ولی زندگی و دنیا طوری پیش رفت که باز هم فرصتش پیش اومد که توی اصفهان اجرا داشته باشیم، اونم توی بهترین سالن کنسرت (آخرین اجرای ارکسترال اینجا همین ارکستر وستا بود، سال ۹۸).

در کل، توی بُعد شخصی سخته که توضیح بدم چه‌قدر خوشحالم از این اتفاق. مثل برنده شدن توی یک ماراتن طولانی و سخته که بالاخره به نتیجه رسیده.

از اینجا می‌تونین بلیط رو بخرین: https://gisheh8.com/Concert/4068

خوشحال می‌شم ببینمتون.

ایده‌ی Eight Billion Genies خیلی جالب بود، روزی که جمعیت انسان‌ها دقیقا هشت میلیارد نفر می‌شه هر انسان یک جن می‌گیره که اون جن یک آرزو رو برآورده می‌کنه و... بقیه‌ش قابل حدسه. به نظرم داستان خوبی داره که به ایده‌ش میاد. شاید یکی از خلاقانه‌ترین آخرالزمان‌هاییه که تا حالا دیدم و اینکه خودشونو سانسور نکرده بودن، نشون میدادن چطور خشونت و طمع همه‌ چیز رو نابود میکنه واقعا جالبه. کلا این داستان خیلی خوب کانسپتِ "آخرالزمان بعد از آخرالزمان" رو داره نشون میده، یک بار یه نفر آرزو می‌کنه زمین تبدیل به بستنی بشه و خیلیا می‌میرن، یکی ماه رو نزدیک‌تر میاره و چند صد میلیون نفر رو می‌کشه و...

ولی در کل یک عیب کوچیک داشت که به نظرم کامل گردنِ ناشره. نشر Image همیشه سری‌های کمیکش رو توی مضربِ عدد چهار تموم می‌کنه و ظاهرا این قانونشونه. یعنی Eight Billion Genies یا باید چهار شماره‌ای می‌بود، که براش خیلی کمه، یا هشت‌تایی که متاسفانه می‌شه دید براش یکم زیاده. داستان به طور واضحی فیلر داره و مشخصه که هدف داستانی ندارن، فقط اونجان تا نویسنده و طراح‌ها طبق قراردادشون رفتار کنن. این یکم خرابش می‌کرد.

از اینجا می‌تونین دانلود کنین.