من این گرافیک ناول رو خیلی اتفاقی برداشتم بخونم چون برق رفته بود و بین کمیک‌هایی که دانلود کرده بود فقط اسم این یکی توی ذهنم مونده بود (به خاطر جلدش). فکر کنم بهترین توضیحی که می‌تونم بدم اینه که من توی اون دو ساعت خیلی راحت می‌تونستم کل ۳۰۰ صفحه‌ش رو بخونم، اما دلم نیومد سریع تمومش کنم چون می‌دونستم داستان با این وایب و ژانر به این راحتی‌ها گیرم نمیاد. ترکیب درست سای-فای و فانتزی بسیار کمیابه و توی سال‌های اخیر هم تقریبا هر نمونه‌ای ازش دیدم ناامیدکننده بودن (به مارک لارنس نگاه کنین، هر چی نوشته توی همین کتگوریه ولی بلد نیست استفاده کنه).

من دوست ندارم چیز چندانی از داستانش بگم، چون یه بخش بزرگی از زیباییش به چرخش‌های غیرقابل حدسش بود. اما در کل "توی یک دنیای قرون وسطایی می‌گذره که وسایل مدرن و امروزی از آسمون پایین ریختن و کسایی که بلدن ازش استفاده کنن جادوگر به حساب میان، شخصیت اصلی که یک زمانی شوالیه بوده بعد از ۳۰ سال از خواب بیدار می‌شه و سعی می‌کنه اشتباهات گذشته رو جبران کنه".
هیچ‌بخشی از داستان زوری نبود، نویسنده سعی نکرده بود چیز اضافه‌ای بگه و همین باعث شده بود تمام شخصیت‌هاش ملموس باشن (باز هم یک چیز کمیاب توی کمیک‌های این چندسال). شاید تنها توضیح مهمی که قبل از خوندنش می‌تونم بهتون بکنم اینه که داستانِ Ionheart بیشتر از اینکه درگیر جنگ و درگیری یا ماجراجویی باشه، تمرکزش روی یک درام و رمنسِ خیلی ملایمه که به مرور توی هر فصل واضح‌تر می‌شه.

آرت استایل هم ساده‌ست، مطمئنم یکی از دلایلیه که نویسنده‌ش به جای تعداد صفحات معمولِ گرافیک ناول‌ها، ترجیح داده دو برابرش کار کنه. اتفاقا همین آرت استایل ساده به شدت تاثیر داره روی حس داستان و حداقل من ازش خیلی لذت بردم.

در کل پیشنهادش می‌کنم. یکی از گرافیک ناول‌های خوب ۲۰۲۵ ـه.