و من همه‌ی اینا رو گفتم تا برسم به اینکه چند شب پیش هم برای بار هزارم همون ویدیوی طولانی Lore بازی تیکن رو نگاه کردم (یجورایی بهم آرامش می‌ده) و تصمیم گرفتم هر چیزی تا الان از این سه‌تا بازی اقتباس شده رو نگاه کنم و بخونم. امشب هم نشستم سریال Tekken: Bloodline رو دیدم.

راستش همون ناامیدی عمیقی که تو پیام بالایی گفتم اینجا هم بود. قسم می‌خورم داستانی که ما اون سال‌ها از تیکن می‌گفتیم هزار بار عمیق‌تر از این داستانیه که سریالش داره. تقریبا وارد هیچ جزئیاتی نمی‌شه، همه‌ی سریال در مورد جین میشیمائه و همون جین هم هیچ نوع شخصیت پردازی خاصی دریافت نمی‌کنه. از اون سمت از انیمیت و آرت استایل سریال ارزون بودن می‌باره. فقط سعی کردن با بودجه‌ای که دارن این ۶ قسمت رو جمع کنن. در کل اگه یک دیکشنری درست و حسابی اون بیرون باشه، یه جایی جلوی کلمه‌ی "متوسط" اسم این سریال رو هم نوشته.

اما اگه دروغ نگم فان بود، کل مدت با یه لبخند زل زده بودم به مانیتور و نگاه می‌کردم. درسته که تقریبا از کاراکترهای تیکن هیچ‌کدومشون نبودن، اما به هر حال دیدن یه انیمیشن با حضور کینگ، پال و چندتای دیگه خوب بود.