به نظرم سریال Love, Death & Robots اولین بار توی قرن بیست و یکمه که نگاهِ عموم مردم رو به سمتِ داستان‌های کوتاه علمی-تخیلی چرخوند، به طرز مشخصی همین اتفاق باعث شد که آثار کوتاه علمی-تخیلی این ۶ سال اخیر به شدت شبیه بشن به داستان‌هایی که توی این سریال به موفقیت رسیدن.
این یعنی یکسری اوایل دهه‌ی هشتاد با بودجه‌ی کمی که خودشون جمع کرده بودن یک مجله زدن. تونستن که نویسنده‌های ناشناخته رو جذب کنن، فلسفه‌ی متفاوتی برای علمی-تخیلی تائین کنن و باعث بشن این نویسنده‌هایی که عمدتا داستان کوتاه می‌نوشتن با ناشرها برای رمان قرارداد ببندن. بخش بزرگی از این نویسنده‌ها هیچ وقت به اون محبوبیتِ مین‌استریم نرسیدن (ج ج بالارد رو فاکتور بگیرین) و بخشی از جریان آلترنتیوِ علمی-تخیلی بودن. بعد از چندین سال نتفلیکس تصمیم گرفت یکی از گرون‌ترین سریال‌ها رو بسازه و سراغ کارهای این افراد اومد و به حدی خوب بودن که انگار مسیرِ علمی-تخیلی (توی فرم داستان کوتاه) عوض شد و یکی تهِ دنیا با تمام وجود مجذوبشون شد و چند سال بعد اون یک نفر ساعت ۴ صبح نشسته در موردشون می‌نویسه.
دنیا واقعا جای عجیبیه.
Post #2196
762