مجله‌ی Interzone بهارِ ۱۹۸۲ تاسیس شد و اولش کموبیش رویکرد نزدیکی به ناشرهای آمریکایی داشت، اما خیلی زود با یه فراخوان که دیوید پرینگل نوشته بود دنبال داستان‌هایی رفت که Hard Sci-Fi بودن. به طور کلی منفیست Interzone بر پایه‌ی بازگشت به دوران طلایی علمی-تخیلی بود و می‌خواست نویسنده‌ها هم به پیشرفت‌های اخیر تکنولوژی دقت کنن، هم در مقابلِ اون فضای تاریک و بسته‌ی سایبرپانک باشن(منظورم از نظر مکانیه، وگرنه مفهومی سایبرپانک جلوی اینا اونقدرم تاریک نیست). همین باعث شد که Interzone توی دهه‌ی هشتاد کاملا مسیر متفاوتی رو بره و علمی-تخیلی انگلیس رو از یک جریان منفعل تبدیل کنه به چیزی که با آمریکایی‌ها رقابت کنه. همین جریان توی دهه‌ی هشتاد و نود بخش بزرگی از جوایز اصلی ادبیات گمانه‌زن رو می‌گیره و باعث می‌شه که بهش اسمِ "رنسانسِ علمی-تخیلی سخت" رو بدن.