در کل بهتون بگم سریال خوبیه. "ارزون" بودن از تک تک سکانس‌هاش می‌باره. یعنی مشخصه که طوری ساختن که هزینه‌ی کمتری برداره و هر جا که به جلوه‌ی ویژه می‌رسه یکم گند می‌زنه. مثلا یه خرس قطبی ترسناکی هست که داره پدر این گروه رو در میاره، تا قسمت ۶ فکر کنم ما سایه‌ش رو فقط می‌بینیم، بعد زمانی که خودش میاد... ناامیدکننده‌ترین چیزه. یعنی انگار با افترافکت و ارزونترین چیزها سر هم بندی کردن که بیارنش.

اما خب نقاط قوتش زیادن. اینکه یه داستان تاریخی نامشخص رو برداشته، تبدیلش کرده به یک وحشت/سای‌فای خوب و ازش تونسته داستان قشنگی بسازه مهم‌ترین چیزه. سریال به طور کلی از اون ساختار کلاسیک دور می‌مونه، خیلی توی تایم‌لاین‌های مختلف جا به جا می‌شه تا برسه به پایانش. بخش مهمی از سوال‌ها رو جواب نمی‌ده چون حدس می‌زنم خود دن سیمونز هم توی کتابش جواب نداده. اما چیزهایی که وحشت رو می‌سازن خیلی خوبن. بازیگرها قابل قبولن (عملا تمام کسایی که اینجان توی سریال چرنوبیل هم بودن، سطح ساخت و بازی همونه) و اینقدری کشش داره که من تا آخرش خسته نشدم.