هفته‌ی پیش بوردگیم Ankh رو بازی کردم، خیلی راضی بودم ازش.

امشب تازه وقت کردم برم تصویرسازیای آدرین اسمیت رو ببینم که مشخصا بهترین چیز در مورد این بازی بودن. در کل توی بازی هیچ مکانیک خلاقانه و خاصی نیست، فقط همین مینی فیگورها و تصویرسازی‌ها هستن که کار رو بالا نگه داشتن و دارن یه فضای فانتزی خیلی ملموس درست می‌کنن. بعد این اولین باره که من یه رویکرد خلاقانه و اورجینال به اساطیر مصر می‌بینم که نه اونقدر از داستان‌های اصلی دور شده، نه اونقدر نزدیک مونده که مثل همه‌ی کارهای قبلی بشه.

همچنان مثل همون Rising Sun که چند روز پیش گفتم، این بازی هم با تمِ ایرانی و فضای ایرانی جواب می‌ده. خیلی هم خوب میشه.