گوگل جمنای یکی از به درد بخورترین ابزارهاییه که تو عمرم دیدم، چند هفته‌ی اخیر یه تعداد بالایی از کتاب‌هایی که هیچ‌وقت نسخه‌ی انگلیسیشون چاپ نشده رو تونستم بخونم که شبیه برآورده شدن یکی از آرزوهامه. امروز صبح هم این کتابِ La Maison Des Ancetres رو تونستم بخونم که یک مجموعه‌ایه از مصاحبه‌ها، توضیحات و اتودهایی که آلوارو خُدَرُوسکی و خوان خیمنز برای کمیک‌های متابارون انجام دادن.

من همیشه گفتم متابارونز برای من روی mount rushmore کمیک بوک‌هاست و با اینکه خودش اسپین‌آف Incal هست، با اختلاف زیادی بهترین "کمیک اروپایی"* که تا حالا خوندم. متاسفانه متابارونز اونقدری که باید بهش توجه نمی‌شه و اصولا به جای اینکه تبدیل بشه به یکی از مهم‌ترین فرانچایزهای صنعت سرگرمی، الان یه کالت کلاسیکه. البته حدس می‌زنم دیر یا زود قراره برسیم به اون نقطه.

خیلی کتاب خوبی بود. من هر بار از خدروسکی چیزی می‌خونم یا می‌بینم، تحت تاثیر علاقش و عشقی که به کارش داره قرار می‌گیرم. طرف فکر همه چیز رو کرده، تمام موارد رو می‌دونه و این توی کارش خودشو نشون میده. از اون سمت خوان خیمنز هم فوق‌العادس، یعنی درکی که از سای‌فای داره، اینکه چطور "تکامل" اتفاق میوفته و هر شخصیت رو چطور با وسایلی که داره و لباسش نشون بده... در کل لذت می‌برم از دیدنشون.

* منظور از کمیک اروپایی، یک دسته بندی ژانریه. مشخصا بعضی از آثار آمریکای جنوبی هم بخشی از کمیک اروپایی حساب می‌شن (برای من) مخصوصا اونایی که انتشارات humanoides associés چاپ کرده. از اون سمت اعتقاد دارم کمیک‌های بریتانیایی رو ما باید زیر مجموعه‌ی آمریکایی‌ها در نظر بگیریم، چون از لحاظ ساختار و ظاهر نزدیکن.