فیلم Godland یکی از معدود فیلم‌هاییه که از سینمای ایسلند دیدم (الان شمردم، دقیقا پنجمین فیلمه، سینمای چندان فعالی ندارن) و تا اینجا، با اختلاف زیادی بهترینشون بوده. من بدون پیش‌زمینه‌ی خاصی و صرفا با پیشنهاد یک نفر رفتم سراغش، انتظار داشتم مثل بقیه‌ی فیلمایی که دیدم بیشتر به سمت درام اجتماعی و دارک کمدی متمایل باشه، اما یک فیلم ناتورالیستی با رگه‌های مذهبی و تاریخی بود که می‌شه گفت تاثیرگذاره.

حالا اینکه چرا تاثیرگذاره بر خلافِ بیشتر فیلم‌ها مال داستانش نیست، حتی من می‌گم داستانش از حد معمولی هیچ‌جا بالاتر نمی‌رفت. فقط و فقط سینماتوگرافیشه که داره این کار رو می‌کشه بالا. کل فیلم با نسبت 3:2 روی نگاتیو گرفته شده و کموبیش می‌شه گفت سه چهارمش هیچ دیالوگی نداره، یک کشیش و گروهِ همراه‌هاش توی طبیعت ایسلند در حال حرکت هستن و محیط به مرور اون‌ها رو تصاحب می‌کنه. اینقدری فیلم جلو می‌ره که برسه به لغزش کشیش توی ایمانش به خاطر تاثیرات محیطی.

این فیلم برای من یکی از بهترین ویژوال‌ها و دلپذیرترین‌هاش بود. این حدود دو ساعت و نیمی که دیدنش زمان برد من حس کردم تکون نمی‌خوردم، حتی به چیز دیگه‌ای فکر هم نمی‌کردم اینقدر که نگاه کردن بهش لذت بخش بود. محیط به مرور کلِ فیلم رو می‌گرفت و به جز شخصیت‌های داخل فیلم، سعی می‌کرد بیننده رو هم تحت سلطه در بیاره. این چیزیه که خیلی خیلی کم توی تاریخ سینما دیدم و حتی کمتر از اون موفق بودن.

در کل، اگه از این چندتا تصویری که گذاشتم خوشتون میاد احتمالا خود فیلمم می‌پسندین. تقریبا هر فریمش شبیه یک عکسِ خوبه و هیچ چیز اضافه‌ای هم توش نیست.

پ.ن: از سینمای ایسلند Children of Nature و Lamb هم خوب بودن.
پ.ن دو: باورم نمی‌‎شه چطور این فیلم جایزه‌ی معتبری نگرفته، حتی کاندید اسکار هم نشده.