وطن‌یولی 🇮🇷 راه وطن

📌وقتی سخنان قوم‌گرایانهٔ «رسول برگی» عضو شورای شهر تبریز، در صحن علنی این شورا، مایهٔ خرسندی و همدلی ژورنالیست‌ها و رسانه‌های تجزیه‌طلبِ آن سوی ارس با او می‌شود!

⁉️پرسش این‌جاست که چرا قوهٔ مرکزی، به این تخلف‌های آشکارِ اداری او که خلاف قانون اساسی ج.ا.ا است، نه نظارت دارد نه بازرسی؟!

گویا برگی در شورای شهر، از «اختیارات نسبی اداری» _که آن هم باید با نظارت دولت مرکزی باشد_ به «استقلال سیاسی» رسیده است!!

💢 انجامِ این اَعمالِ «خلاف وحدت ملّی» از سوی رسول برگی، درحالی‌ست که در اصل یکصدم از قانون اساسی ج.ا.ا به صراحت آمده است: «شرایط انتخاب شوندگان و حدود و وظایف و اختیارات و نحوه انتخاب و نظارت شوراهای مذکور و سلسه مراتب آن‌ها، باید با رعایت اصول وحدت ملی و تمامیت ارضی باشد».

⁉️چرا این عضوشورای شهر تبریز، نسبت به پانترکیست‌هایی که در شهر تبریز علیه تمامیت ارضی و همبستگی ملّی و فرهنگ ایران فعالیت می‌کنند، چنین حساسیتی نشان نمی‌دهد؟! اما در منجلابِ دعوای ساختگیِ بین زبان فارسی و تُرکی _که ریشه در اهداف بیمارگونهٔ جریان ایدئولوژیک پانترکیسم دارد_ این‌گونه باصدای بلند هیاهو می‌کند؟!!

@vatanyolii

📌شاهنامه‌خوانیِ کودک تبریزی، «پریا مددی»، در نشست‌های هفتگیِ شاهنامه‌خوانی بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان شرقی

💢ندانی که ایران نشست من است
جهان سربه‌سر زیر دست من است

📎دوشنبه ۶ مهر ۱۴٠۵

@vatanyolii

مؤسسهٔ پژوهشی میراث مکتوب ۲۰۷اُمین نشست پژوهشی خود را  با همکاری دانشگاه تهران برگزار می‌کند:

به مناسبت ۷ و ۸ مهرماه روز بزرگداشت شمس و مولوی

سخنرانان حضوری:

• توفیق سبحانی
مصحح و مترجم آثار مولوی

• مصطفی ملکیان
استاد فلسفه

• سیدحسین حسن‌زاده
مدیر خانۀ دانش و فرهنگ زریاب خوی (برخط)

• بهمن بنی‌هاشمی
مدرس زبان و ادبیات فارسی – (مدیر نشست)


سخنرانان غیرحضوری:

• نعمت ایلدیریم (ترکیه)

• آذرمیدخت صفوی (هند)

• حسن عباس (هند)

• غالیه قمبر بکوا (قزاقستان)

• فیض محمود (ازبکستان)

🎶 اجرای موسیقی: با هنرمندی رامتین کاکاوندی

🟢 حضور برای عموم آزاد است.

🗓 زمان: چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ – ساعت ۱۵ تا ۱۷

📍 مکان: تهران، میدان بهارستان، خیابان دانشسرا، خیابان شریعتمدار رفیع، باغ‌موزهٔ نگارستان

📡 پخش زنده:
🔹 aparat.com/mirasmaktoob
🔹 b2n.ir/miraslive

📞 شماره تماس: ۶۶۴۹۰۶۱۲

🔗 فروشگاه: mirasmaktoob.net
🔗 وب‌سایت: mirasmaktoob.com

#میراث_مکتوب📚
#مولانا
#شمس_تبریزی
#باغ_موزه_نگارستان
#روز_بزرگداشت_شمس_و_مولوی

@vatanyolii

📌به گزارش خبرنگار مهر، دکتر«محمود امیدسالار»، شاهنامه پژوه برجسته و بازنشسته کتابخانه دانشگاه کالیفرنیا، در نشست «مؤسسه میراث مکتوب» به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت شهریار، ادعاهای نادرست درباره «قوم فارس» را رد کرد و زبان فارسی را زبان ادبی ساخته نخبگان همه اقوام ایران دانست.

به نوشتهٔ «اکبر ایرانی»، دکتر محمود امیدسالار در ایران دوستی و عشق به شاهنامه و زبان فارسی کم‌مانند است. او بازنشسته رشته کتابداریِ کتابخانه دانشگاه کالیفرنیاست. برخی از مقالات او در نشریات میراث مکتوب منتشر شده است.
او یکی از پنج شاهنامه پژوه برجسته ایرانی حال حاضر است و جلد هفتم شاهنامه خالقی مطلق را به نحو احسن تحقیق و تصحیح کرده است. در نشست روز شعر و ادب پارسی و بزرگداشت شهریار، با ظرافت تمام از زبان ملی و رسمی ایرانیان، با استناد به منابع متعدد، سخن گفت.

محمود امیدسالار:

💢تعارضی که به بهانه اختلاف زبان میان قوم موهوم فارس و دیگر اقوام ایرانی، و میان زبان فارسی با دیگر زبانهای شایع در ایران برپا کردند، یک وسیله ای است برای نیل به هدف شوم تجزیه ایران و لاغیر.

💢زبان فارسی به مثابه زبان ملی ایرانی خصوصیاتی دارد. مهمترینش این است که برخلاف هر زبان ملی اروپایی که بعد از ابداع ملل اروپایی ساخته شدند، فارسی از قدیم الایام به مقام یک زبان بین المللی رسیده بود و به مقام یک زبان ادبی خیلی شایع هم رسیده بود؛ و این نه با حمایت یک دولت خاص، بلکه به یک صورت طبیعی و به صورت تدریجی صورت گرفته بود. حتی در انقلاب مشروطه، کسانی که قانون اساسی ایران را نوشتنند، با اینکه زبان مادری بعضیشان فارسی نبود، نیازی به ذکر اینکه فارسی زبان رسمیه دولت ایران است ندیدند؛ انگار فارسی بودن زبان رسمی ایران برای مؤلفان قانون اساسی از بدیهیات به شمار می رفت.

💢دو نکتهٔ مهمی که طرفداران برکشیدن زبان‌های محلی بهشان توجه ندارند، این است که: اول، در میان زبانهای شایع در ایران، به قول استاد شفیعی کدکنی، تنها زبان فارسی است که می تواند با شکسپیر کشتی بگیرد؛ یعنی هیچ کدام از زبانهای محلی شایع در ایران ادبیاتی ندارند که بتوانند با ادبیات جهانی رقابت کنند. ادبیات دارند، در آن حد نیست. در حالی که خیام و مولانا و سعدی و حافظ و فردوسی -که زبان مادریشان الزاماً شبیه به فارسی ادبی نبوده و لابد به یکی از لهجه های زمان خودشان صحبت می کردند — آثاری خلق کردند که بدون هیچ پشتیبانی از طرف یک دولت مقتدر ایرانی، سالهاست که جزء میراث ادبیات جهانی محسوب می شود.
دوّم، به فرض اینکه بخواهیم ترکی یا گیلکی یا کردی و بلوچی را در عرض زبان فارسی ادبی به زبان ملی تبدیل کنیم، و فرض کنیم که این استانها هر کدام یک کشور شدند و حالا میخواهند زبان ملی داشته باشند، سؤال این است که چون کردیِ ترکیه، گیلکی و بلوچی انواع مختلف دارند — اگر شما یک دیکشنری زبانشناسی بردارید — کدام انواعش را میخواهید انتخاب کنید به عنوان زبان ملی؟ مثلاً کدام کردی؛ کردستان؟ کدام ترکی؛ ترکی تبریزی، ترکی قشقایی، ترکی ترکمنی؟ اگر یکی اش را انتخاب کنید، اون دیگران می گویند شما دارید ما را به حاشیه میرونید و دارید یک تبعیض قائل میشوید. یا کدام بلوچی؛ بلوچی سراوانی یا مکرانی یا چه؟

💢ساده انگاری و بی توجهی به نقشه های شوم بیگانه ها که در پشت یک نقاب از دموکراسی طلبی و مساوات جویی پنهان شده، در شرایطی که موجودیت و تمامیت ارضی کشور عزیز ما مورد حملات بیرحمانه دشمنان این آب و خاک قرار دارد، بلاهت نیست؛ چیزی ورای بلاهت و ساده لوحی است»!

💠متن کامل این گزارش را در «خبرگزاری مهر» بخوانید.

💠فایل تصویری سخنان «محمود امیدسالار»:

https://t.me/vatanyolii/4451


@vatanyolii

📌به گزارش خبرنگار مهر، دکتر «محمود امیدسالار»، شاهنامه پژوه برجسته و بازنشسته کتابخانه دانشگاه کالیفرنیا، در نشست «مؤسسه میراث مکتوب» به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت شهریار، ادعاهای نادرست درباره «قوم فارس» را رد کرد و زبان فارسی را زبان ادبی ساخته نخبگان همه اقوام ایران دانست.

به نوشتهٔ  «اکبر ایرانی»، دکتر محمود امیدسالار در ایران دوستی و عشق به شاهنامه و زبان فارسی کم‌مانند است. او بازنشسته رشته کتابداریِ کتابخانه دانشگاه کالیفرنیاست. برخی از مقالات او در نشریات میراث مکتوب منتشر شده است.
او یکی از پنج شاهنامه پژوه برجسته ایرانی حال حاضر است.

@vatanyolii

📌چلّهٔ شاهنامه‌خوانی در بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی

«چهلمین هفته» از دور دومِ نشست‌های هفتگیِ شاهنامه‌خوانی بنیاد ایرانشناسی آذربایجانشرقی(تبریز) از ساعت ۱۸ روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ۱۴٠۵ برگزارشد.
این نشست‌های هفتگی که با همکاری انجمن ایرانیِ تاریخ، شعبهٔ آذربایجان‌ شرقی به چلّهٔ اهورایی خود رسیده است، در سایهٔ کوشش‌های فرزندانِ معنوی فردوسی در تبریز، و مرهون مِهرِ بنیاد ایرانشناسی در این شهر است.
در این روزگار سخت و آشفتهٔ ایرانِ جان که وطن‌فروشی تبدیل به یکی از راه‌های نان‌آوری اهریمنان شده‌، شاهنامهٔ حکیم ابوالقاسم فردوسی، سروش نام‌آوری‌‌ست که به روال دیرینهٔ خود استوار ایستاده؛ سروشی که التیام‌بخش است و شورانگیز.
نشست‌های هفتگی شاهنامه‌خوانی بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی پناهی‌ست بر دل‌های خسته. ایران. آری ایران؛ این سرزمین اهورایی! گنج‌های بسیاری در دل و فرشتگانی نورافشان در آسمان دارد که باید شناخت و پاسش داشت و این میراث سترگ را به آیندگان انتقال داد. ایرانی که فرزند برومندش حکیم طوس، فردوسی نامدار در اثر سترگ خویش، «شاهنامه»، به ستایش آن پرداخته «که ایران چو باغی است خرم بهار». ایران، روحِ فردوسی‌ست. ایران، کاخ بلندِ منظومهٔ فردوسی‌ست؛ که امروز پس‌از گذشت بیش‌از یک‌هزارسال همچنان استوار است و نه‌تنها از «باد و باران گزندی بر او نرسیده»، بلکه بیش‌از هر روزگاری، خاری‌ست در چشمانِ دشمنانِ تنگ‌نظرِ ایران‌زمین.
شاهنامه با روح ایرانی خود، بازگو کنندهٔ فرّه باستان است، در قالب داستان.
در همین راستاست که یاران ایران‌خواهِ در تبربز، برای پاسداشت و بهره‌بردن از این گنجینه، دیرزمانی‌ست که دورهم گردآمده و با سرود شاهنامه و شاهنامه‌خوانی، آیینِ زیست و سرشتِ ایرانی را هم‌چو آوازی بلند و غمگین، اما پر هیبت و امیدوار، می‌خوانند. 
این‌جا شاهنامه‌خوانده می‌شود و گاهی از فلسفهٔ جشن‌های باستانی خود یاد کرده و آن‌ها را گرامی می‌داریم. تیرگان، مهرگان، آذرگان،چله، سده و ...
و گاهی به فراخور حال ایران‌زمین، سوگِ سیاوش و مرگ سهراب خوانده و دیدگان پُر زِ آب چشم می‌شود. و روزهایی نیز از حماسه‌هایِ پهلوانان بزرگ ایران‌زمین همچون رستم دستان می‌خوانیم و در دریای عشق و مهرِ به میهن خویش غرقه می‌شویم.

پاینده ایران

@vatanyolii

📌چلّهٔ شاهنامه‌خوانی در بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی

«چهلمین هفته» از دور دومِ نشست‌های هفتگیِ شاهنامه‌خوانی بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی(تبریز) از ساعت ۱۸ روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ۱۴٠۵ برگزارشد.
این نشست‌های هفتگی که با همکاری انجمن ایرانیِ تاریخ، شعبهٔ آذربایجان‌ شرقی به چلّهٔ اهورایی خود رسیده است، در سایهٔ کوشش‌های فرزندانِ معنوی فردوسی در تبریز، و مرهون مِهرِ بنیاد ایرانشناسی در این شهر است.

پاینده ایران

@vatanyolii

📌بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی با همکاری انجمن ایرانی تاریخ(شعبه‌ٔ آذربایجان شرقی)برگزار می‌کند:

کلاس‌های هفتگیِ شاهنامه‌خوانی

❇️ آموزگار: لیلی خبازی

📜 گفتار اندر آگاهی‌یافتنِ شاه‌منوچهر از آمدنِ زال

📎 دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵، از ساعت ۱۷

📍 تبریز. خیابان ثقه‌الاسلام، کوی سرخاب، خانه‌ٔ تاریخی شربت‌اوغلی، بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی

@vatanyolii

📌آنکارا و باکو همکاری در انرژی، حمل‌ونقل و امنیت را تعمیق می‌کنند؛ فشار مضاعف بر ایران

هاکان فیدان پس از سفر به باکو اعلام کرد ترکیه و باکو همکاری خود را در انرژی، حمل‌ونقل، تجارت و امنیت ادامه خواهند داد و تعمیق خواهند کرد. او ترکیه و باکو را «دو جزیره ثبات» منطقه توصیف کرد.

در روزهای اخیر، باکو و آنکارا از گسترش همکاری انرژی از نفت و گاز به برق و انرژی سبز و همچنین پروژه‌های انتقال برق به اروپا سخن گفته‌اند. در این میان، پروژه‌های اتصال انرژی باکو به ترکیه و اروپا و نیز خط انتقال برق مرتبط با نخجوان مطرح شده‌اند.

نکته منفی اصلی این طرح‌ها برای ایران، تغییر جایگاه جغرافیایی ایران در شبکه انرژی منطقه است.

ایران از نظر جغرافیایی می‌توانست یکی از مسیرهای طبیعی اتصال انرژی قفقاز به خلیج فارس و بازارهای آسیایی باشد. اما هرچه باکو–آنکارا–گرجستان–اروپا به یک شبکه منسجم‌تر انرژی تبدیل شود، بخشی از ظرفیت بالقوه ایران برای تبدیل‌شدن به مسیر ترانزیتی انرژی می‌تواند کم‌اهمیت‌تر شود.

به‌خصوص اگر اتصال نخجوان–ترکیه و پروژه‌های انتقال برق باکو به اروپا عملیاتی شوند، ترکیه و باکو در حال ساخت یک شبکه انرژی فرامرزی مستقل از ایران خواهند بود.



@vatanyolii

📌گروه شاهنامه‌خوانی با همکاری انجمن ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی برگزار می‌کند:

💢کلاس‌های شاهنامه‌خوانی

❇️آموزگار: «سعید طرزمی»
عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه

📎سه‌شنبه‌ها از ساعت ۲۲

🔴جهت ثبت‌نام، به نشانی درج شده در پوستر مراجعه کنید.

@vatanyolii

رئیس بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی در برنامه «گفتگوی ویژه خبری» شبکه خبر:

استاد شهریار ،میراث دار یک سنت ادبی هزارساله زبان فارسی در آذربایجان است

همزمان با روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد سیدمحمدحسین شهریار، دکتر طاهری خسروشاهی رییس بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی میهمان برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری بود.
رییس بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی طی سخنانی با بیان اینکه مرحوم استاد شهریار، میراثدار یک سنت ادبی هزار ساله در منطقه آذربایجان است، گفت: همزمان با طلوع شعر فارسی پس از ورود اسلام به ایران از منطقه خراسان، تبریز و آذربایجان هم دارای یک محوریت ادبی و مرکزیت علمی بود.
وی افزود: منطقه آذربایجان و به ویژه تبریز، به عنوان بخشی از کانون شعری و تاریخ ادبیات ایران، از یک سنت هزار ساله با عنوان از قطران تبریزی تا شهریار برخوردار است. قطران تبریزی از سده‌های چهارم و پنجم تا استاد شهریار که چیزی قریب به هزار سال است و ما وقتی به این سنت هزار ساله نگاه می‌کنیم، شعرایی چون قطران تبریزی، اوحدی مراغه‌ای، خاقانی شروانی، نظامی گنجه ای، صائب تبریزی را می بینیم.
رییس بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی گفت: این سلسله تا دوره معاصر ادامه دارد و در حقیقت استاد شهریار میراث‌دار این سلسله عظیم فرهنگی است.
دکتر خسروشاهی اظهار داشت: در مقبره الشعرا که محل دفن حدود ۴۰۰ تن از مفاخر ادبی ایران زمین است، وقتی به اسامی برخی از شعرای مدفون در آن نگاه می‌کنیم، می‌بینیم از اقصی نقاط ایران اسلامی برای بهره بردن از آن مرکزیت ادبی به تبریز آمده اند: لسانی از شیراز، اسدی از طوس، خاقانی از شروان و این سلسله تا دوره استاد شهریار ادامه دارد.
وی گفت: مرکزیت ادبی تبریز موجب شده فردی چون اسدی طوسی در سده پنجم هجری از خراسان بلند شود و به آذربایجان و تبریز سفر کند تا نخستین فرهنگ لغت فارسی را با عنوان لغت فرس اسدی در تبریز تدوین کند.
رییس بنیاد ایرانشناسی آذربایجان شرقی گفت: استاد شهریار در عین برخورداری از این سنت ادبی هزار ساله، خود دارای یک تشخص سبکی ویژه‌ای است که ما با عنوان مکتب شهریار از آن نام می‌بریم. در این مکتب ادبی، غزل شهریار دارای صدق عاطفی ویژه‌ای است که امضای شهریار را در پایان شعر دارد به این معنی که تجسم عاطفی و خیال انگیزی شعر، او را به حوزه مکتب رمانتیسم می کشد و مخاطب وقتی شعر شهریار را مطالعه می‌کند، آن جایگاه برجسته و تشخص سبکی در شعر شهریار را می بیند.

👇👇👇

https://telewebion.net/episode/0x16cdb5f4

@vatanyolii

📌سخنان «محمد طاهری خسروشاهی»، رئیس بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان شرقی در برنامهٔ «گفت‌وگوی ویژهٔ خبری» شبکهٔ خبر:

💢استاد شهریار میراث‌دار یک سنت ادبی هزار ساله در آذربایجان است.

💢منطقه آذربایجان و تبریز، به عنوان بخشی از کانون شعر و ادبیات ایران از یک سنت هزار ساله با عنوان «قطران تبریزی تا شهریار» برخوردار است. درحقیقت شهریار میراث‌دار این سلسلهٔ عظیم است.

@vatanyolii

📌به فراخور روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار

پانترکیسم، حدادعادل و مظلومیت زبان فارسی

✍️نیما عظیمی /روزنامهٔ زنگان امروز

📎 ۲۸ شهریور ۱۴٠۵

نشست‌های برگزار شده به فراخور روز ملی شعر و ادب فارسی در مناطق آذری‌نشین، توسط برخی از بانیان و سخنرانان و عواملِ اجرایی این روز، هرساله با شلختگی‌های ناسازگار با ماهیت اصلی آن برگزار می‌شود؛ ازجمله این‌که حتی مجریِ برخی از نشست‌ها با بی‌احترامیِ محض به حاضران، در روزی که ویژهٔ شعر و ادب فارسی است، با سماجتی عجیب، به زبان تُرکی سخن می‌گوید! بله درست متوجه شده‌اید؛ اجرا به زبان تُرکی، در روز ملّی شعر و ادب فارسی!

همچنین در روز شعر و ادبِ فارسی در برخی نشست‌ها به ترویج موسیقی و فرهنگِ کاملا بیگانه با زبان و ادبِ فارسی در آذربایجان پرداخته شده است. همهٔ این‌ها یعنی همدستی_خودآگاه یا ناخودآگاه_ با همان پروژه‌های پانترکیستی که بیش از یک سده کوشیده است با جعل و دروغ و تحریف، آذربایجان را از ایران جُدا و به تورکستان تبدیل کند! جریانی که دشمنیِ ذاتی با فردوسی، زبان و ادب فارسی و شاهنامه‌ دارد.

آذربایجان از دیرباز تا امروز، از کانون‌های داغِ ملی‌گراییِ ایرانی و مدافع سرسخت زبان و ادب فارسی، این نخِ تسبیح همبستگی ملی ایرانیان بوده و هست. چنان‌چه چیستیِ حقیقی «روز شعر و ادب فارسی» در ایران، باهدف استحکام هرچه بیشتر همبستگی ملی به دستِ توانای زبان ملّی و مشترک ملت ایران است، الزاما و باید هرساله تاکید اصلی روی همین اصلِ مهم باشد؛ اما برگزاری مراسم روز شعر و ادب فارسی در مناطق آذری نشین، نه تنها در شأنِ زبان و ادب و شعرِ فارسی نیست، بلکه مایهٔ خرسندی برخی طیف‌های واگرای قومی می‌شود که خواسته یا ناخواسته، خود را تبدیل به پیاده‌نظامِ جریانی ایرانستیز کرده‌اند که نزدیک به یک سده است، آرزوی نابودی زبان و ادب فارسی، این مؤلفهٔ ملّی را دارند. جریانی که از هیچ کوششی در مسیر دشمنی با زبان و ادب فارسی کوتاه نمی‌آید!

نیازی به گفتن نیست که هرآن‌کس که دل در گرو ایران داشته، برای پاسداری از «کاخ بلندِ زبان فارسی در برابر گزند باد و بارانِ حوادث»، جانفشانی‌های فراوانی کرده است. مبنای یکی از همین حوادث، ایجادِ «پروپاگاندای پوشالیِ تظلم‌خواهی توسط جریان‌های واگرای قومی‌قبیله‌ای با بهانهٔ سرکوب زبان مادری» بوده، که ریشه‌ٔ آن در داخل و خارج از ایران آب می‌خورد. این درحالی‌ست که ایران در همهٔ دوران خود، آزادترین بسترها را برای هرگونه فعالیت با زبان‌های محلی فراهم داشته است.
دراین میان اما، امسال آن‌چه که شگفت‌آور بود سخنان و پریشان‌گویی‌های «غلامعلی حدادعادل»، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در نشستی به فراخور روز شعر و ادب فارسی، روز پنجشنبه ۲۶ شهریور در شهرِ تبریز است! حداد عادل در برنامهٔ «شهریار شاعر مردم ایران» از تاسیس «بنیاد زبان و ادب ترکی در تبریز» خبر داد!
چنان‌چه غلامعلی حداد عادل درک درستی از تحرکات ایرانستیزانهٔ جریان‌های قومی‌قبیله‌ای_به بهانهٔ دفاع از زبان تُرکی_ ندارد، بهتر است از چند مشاور آگاه در این زمینه بهره بگیرد تا نسبت به تصمیم خود مبنی بر تاسیس بنیاد زبان و ادب ترکی در شهر تبریز، تأمل بیشتری کند!

در پایان، گفتنی‌ است که دفاع از زبان و ادب فارسی، هرگز به معنای نفی «تنوع زبان‌های گرامیِ محلی» در ایران نیست؛ اما زبان ملی، مشترک و تاریخیِ ملت ایران، فارسی است و لاغیر!
@vatanyolii

https://t.me/vatanyolii/4441?single

📌آشفته‌گویی‌های «رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی» در روز ملّی شعر و ادب فارسی در تبریز!

غلامعلی حداد عادل: «بنیاد زبان و ادب تُرکی در تبریز تاسیس می‌شود».

@vatanyolii

📌دویست‌وششمین نشست مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب

به مناسبت روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار

تداوم سنّت فارسی‌نویسی، از قطران تا شهریار

سخنرانان حضوری:

• محمدرضا ترکی
نگاهی دیگر به ایوان مداین خاقانی

• بابک خضرایی
«نگاهی به اشعار مجالس» در جامع‌الالحان عبدالقادر مراغی

• ایرج شهبازی
ادبیات فارسی، منبعی برای ایران‌شناسی

• ناصر نیکوبخت
نقش نویسندگان آذربایجان در ترویج زبان فارسی و تقویت هویت ایرانی با معرفی شرافت الانسان

سخنرانان غیرحضوری:

• محمود امیدسالار
زبان فارسی و نقش آن در فرهنگ ملی و روابط سیاسی ایران

• حسن امین‌لو
کلیدواژه‌های مثنوی گلشن راز شبستری

• حسن انوری
زبان و ادب فارسی در آذربایجان

• علی خواجه‌دهی
تضمین غزلی از حافظ، شاهزاده خانم قاجار عباسه عضدی

• باقر صدری‌نیا
غنی‌زاده سلماسی شاعر و روزنامه‌نگار پیشگام آذربایجان در عصر مشروطه

• جمشید علیزاده
عشق شهریار به زبان فارسی

• محمود فتوحی
بازآفرینی ایران ساسانی در مکتب ادبی آذربایجان قرن چهارم تا هفتم

• مریم مشرف
زمینه‌های اجتماعی شعر فضولی

🟢 حضور برای عموم آزاد است.

🗓 زمان: شنبه ۲۸ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ تا ۱۸

📍 مکان: تهران، خیابان انقلاب، بین خیابان دانشگاه و ابوریحان، شمارهٔ ۱۱۸۲ (ساختمان فروردین)، طبقهٔ دوم، واحد ۸، مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب

📡 پخش زنده:
🔹 aparat.com/mirasmaktoob
🔹 b2n.ir/miraslive

📞 شماره تماس: ۶۶۴۹۰۶۱۲

🔗 فروشگاه: http://mirasmaktoob.net
🔗 وب‌سایت: https://mirasmaktoob.com/

#میراث_مکتوب📚
#زبان_فارسی
#شهریار
#نشست_علمی
#روز_پاسداشت_زبان_فارسی

@vatanyolii

📌جعل هدف‌مندِ مفاهیم سیاسی توسط پانترکیسم با لباس فرهنگ، علیه ایران و مفهومش

✍️نیما عظیمی/ پایگاه خبری‌تحلیلی انصاف‌نیوز

یکی از بزرگ‌ترین تحولات سیاسی در خاورمیانه با آغاز قرن بیستم، پیدایش جریان ناسیونالیسم است؛ که این تحول در سراسر منطقه رخ داد. ناسیونالیسم تُرک به‌عنوان یکی از شاخه‌های این تحولات سیاسی ـ برخلاف ناسیونالیسم ایرانی که ماهیتی ملّی داشت ـ با «هویتی قومی» وارد این میدان سیاسی شد. ناسیونالیسم تصنعیِ تُرک با تهی‌دستیِ مطلق در پی تکوینِ هویت ملّی یا دولت-ملت‌سازی بود. همین «غمِ بی‌آلتی» در مناسبات سیاسی باعث شد ناسیونالیسم تصنعی تُرک که از طرفی هیبتِ ناسیونالیسم ایرانی را رقیب خود می‌دید و از طرفی با تهی‌دستیِ خود روبه‌رو بود، پا در شوره‌زارِ ایدئولوژیِ بیمارگونه و الحاق‌گرایانهٔ «پانترکیسم» بگذارد. ایران به‌عنوان دولت و ایران به‌عنوان ملّت در این دوران، نه این‌که یکسره بی‌نیاز از ناسیونالیسم باشد، بلکه به فراخور سرشت دوران جدید و تحوّلات سیاسی آن، به دنبال آن بود که به بازسازیِ دقیق‌تر نظام سیاسی خود بپردازد.

ناسیونالیسم در معنای جدید آن، نوعی تلنگر و آگاهیِ ملّی برای ایرانیان بود. ملّت-دولت بودنِ ایران یک واقعیت بدیهی و تاریخی است. درواقع «برای توصیف این واقعیت بدیهی، نیازی به جعلِ اصطلاح جدید نبود. تاریخ ایران، پیوسته تاریخِ ملّی بوده است. ایرانیان ملیّت خود را در نام کشور خود فهمیده‌اند. در ایران به‌عنوان کشور، پیوسته، ایران، عین ملّتِ ایران بوده است. این ملّتِ واحد در وحدت تاریخی‌-سیاسی آن، یگانه و غیرقابل‌تجزیه است».۱

باری! این شرح بسیار کوتاه در تفاوت‌های ناسیونالیسم تصنّعی تُرک و دولت-ملت واقعی و تاریخی کشور ایران آورده شد تا به استیصال و درماندگیِ ناسیونالیسم تُرک و ناگزیری‌اش از روی آوردن به پانترکیسم اشاره شود.

یکی از شگردهای عوام‌فریبانهٔ جریان واگرای پانترکیسم، به بازیچه گرفتنِ مفاهیم حوزهٔ علوم انسانی و جعل در شاخه‌های گوناگون این حوزه، از جمله سیاست، تاریخ، زبان‌شناسی، باستان‌شناسی، هنر و… است.

این دستبرد زدن‌های شیّادانهٔ پانترکیست‌ها در مفاهیم تخصصی علوم انسانی، میراث همان دست‌های آلوده به جعل است که نزدیک به دو سده ـ به‌ویژه اوایل قرن بیستم به بعد ـ برای رهایی از بحرانِ شدیدِ هویتی خود، چاره را در دزدیدن تاریخ و فرهنگ ایران، به‌ویژه در مناطق آذری‌نشین و ثبت آن به نام خود در جهانِ برساختهٔ تُرک یا ناسیونالیسم تصنعی تُرک دید. همچنین پانترکیسم از همان ابتدا تا امروز، بخشی از تمرکز خود را روی زدودن آثار و نشانه‌های هویتِ تمام‌ایرانیِ مناطق آذری‌نشین و جعل آن به هویت تُرک گذاشته است.
از دیرباز تا همین امروز، راه برای پانترکیست‌ها همان راه است و هدف نیز همان هدف. این میراثِ ایران‌ستیزانه دست‌به‌دست شده و به روزگار کنونی رسیده است.
ناسیونالیسم تصنعی تُرک...

🔴 ادامهٔ یادداشت را در اینجا بخوانید:⬇️

https://ensafnews.com/667202/

@vatanyolii

‌‌
🎙 گفت‌و‌گوی برنامۀ باغِ هنرِ رادیو ایران با نیما عظیمی، روزنامه‌نگار و کنشگر مدنی - سیاسیِ تبریزی، دربارۀ استاد محمدحسین شهریار و ایران‌‌پرستی و عشق ایشان به زبان ملی فارسی و نفرت‌شان از فرقۀ دموکرات آذربایجان


@IranDel_Channel

💢

📌روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار

به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد سید محمدحسین شهریار، محفل ادبی و فرهنگی با حضور سید هادی بهجت تبریزی، فرزند استاد شهریار برگزار می‌شود.

🎤 سخنرانی و شعرخوانی
🎵 اجرای موسیقی سنتی
🪕 تاپماچا

مؤسسه مردم‌نهاد نبض کتاب شهر با همکاری دانشگاه پیام نور مرکز خوی برگزار می‌کند.

📅 چهارشنبه ۲۵ شهریورماه (July 17)
⏰ ساعت ۱۶:۰۰
📍 آمفی تئاتر دانشگاه پیام نور مرکز خوی

🌿 شهریار؛ صدایی ماندگار در جان شعر و ادب ایران

@vatanyolii