باران
بیا و ببار که خاکی است
برگ‌های شب‌بو
قلب من
درخت تاک
و باز هم قلب من
بیا و ببار تا لبخند
مهمان این خانه شود
بیا که شب‌بو چشم بمالد از این خواب
و برگ‌ِمو دوباره پناهگاه پروانه‌ای
شاید هم بوزد باری دیگر نسیم او در قلب من
بیا ای باران
بی‌امان ببار
تا در درز دیوار پیچک سبز شود...
🖊ورده
Post #1327
1.15K