ورده دخترکم
باخبرم از صبوری کردن‌، گذشت‌کردن و سکوت‌های طولانیت.

میدانم گاهی خود را دخترکی یتیم می‌بینی که در کوچه‌های منتهی به بن‌بست گم شده، بغض کرده و اشک می‌ریزی.
ورده زندگی عجین شده با ابتلاهای پی‌درپی و ناخوشی‌های که گاهی بی‌رحمانه شلاق‌زن روحت می‌شوند، اما بدان در پسِ هر قدمِ زندگی حکمتی نهفته که صبر پرده از آن بر‌میدار.

یاد بگیر اسیر گذشته و در تب‌وتاب آینده نباشی؛ چراکه در کنترل تو نبوده و دسترسی به آن‌ها ناممکن، زندگی همین پیش بینی نکردنش او را غافلگیر کننده کرده است.

شک نکن که با صبر دانه نیکی‌ها جوانه زده و روزی گلستان می‌شود، هرچند باغبانی مشکل است...

ورده هیچ وقت حضور دائمی پروردگارت را فراموش نکن که او خود حافظ توست‌ و از هر آنچه در حوالی قلب تو پرسه میزند آگاه، پس دل آسوده دار.

قول بده هر جا کم آوردی کنجی را یافته و از نو آن رویایی دیرینه‌ات را مرور کنی
هیچ چیز و هیچ کس تو را نباید باز دارد از ادامه راه
راه بهشت را می‌گویم...

🖊ورده
#خودنصیحتی