مقاله‌ی حاضر به بررسی و تحلیل مدل‌های حکمرانی دانشگاهی در ایران طی شش برنامه توسعه ملی می‌پردازد. نویسندگان با تفکیک سه الگوی اصلی دولت‌محور، هامبولت (آموزش و پژوهش آزاد) و بازارمحور، روند تحول مدیریت آموزش عالی را از نسل اول به سمت دانشگاه‌های نسل سوم تحلیل کرده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در برنامه‌های اولیه توسعه، مدل متمرکز دولتی تسلط کامل داشته، اما به تدریج تمایل به سمت کارآفرینی و استقلال مالی در برنامه‌های اخیر افزایش یافته است. این منبع همچنین تاریخچه گذار دانشگاه‌ها در ایران را از بدو تأسیس تا دوره‌های رشد کمی و کیفی و چالش‌های پس از انقلاب فرهنگی مرور می‌کند. در نهایت، بر ضرورت حرکت به سوی دانشگاه‌های فناوری‌محور و پاسخگو به نیازهای بازار برای حفظ رقابت‌پذیری در اقتصاد دانش‌بنیان تأکید شده است.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
Post #18525
1.08K