چه انگلیسی‌ها در رأس خود پادشاهی داشته باشند، چنان‌که در انگلستان دارند، و چه رئیس‌جمهوری، چنان‌که در ایالات متحده دارند، حکومتشان همواره همان ویژگی‌های بنیادی را خواهد داشت: نقش دولت به کمترین حد فروکاسته می‌شود و نقش افراد و ابتکار شخصی به بیشترین حد می‌رسد؛ وضعیتی که درست نقطه مقابل آرمان لاتینی است. بندرها، کانال‌ها، راه‌آهن‌ها، مراکز آموزشی و مانند آن، همواره به ابتکار افراد پدید می‌آیند و نگهداری می‌شوند، نه به ابتکار دولت.

هیچ انقلاب، قانون اساسی یا خودکامه‌ای نمی‌تواند ویژگی‌های منشی را، که نهادهای یک ملت از دل آن‌ها پدید آمده‌اند، به ملتی بدهد که فاقد آن‌هاست، یا از ملتی بگیرد که واجد آن‌هاست. بارها گفته‌اند ملت‌ها همان حکومت‌هایی را دارند که سزاوار آن‌اند. آیا اصلاً می‌توان تصور کرد که جز این باشد؟

Le Bon, G. (1895). Psychologie des foules.
William Klein, Xmas Shopping near Macy’s, New York, 1954