انسان آن‌گاه به شرافت می‌رسد که رنج، همه‌ی بهانه‌های فرو افتادن را پیش پایش بگذارد، اما او همچنان ایستادن را برگزیند.
Seneca, L. A. (1928). De Providentia.
Ahmed, S. (n.d.). Nudes & Noises.
Post #303
2.09K
- ❤ 53
- Sep 12, 2026امید هیولایی است که برای گریز از مرگ، هر روز تو را می‌کشد. آخرین اثر روتکو قبل از خودکشی -…
- Sep 12, 2026آه، از این دست‌وپاچلفتیِ بی پایان من، یکبار دیگر، امید را در جیب پاره‌ام چپانده‌ام... Dost…
- Jul 30, 2026جلاد، شبی در بستر خویش از خواب بیدار شد، گفت: خدایا، این چه معمای دشواری‌ست، هرچه آنها را…
- Jul 18, 2026اگر می توان همه احساسات بشری را با چند کلمه ی محدود بیان کرد، پس این همه لغت را بشر برای چ…
- Jul 10, 2026جامعه در حقیقت قراردادی است... شراکتی است نه فقط میان زندگان، بلکه میان زندگان، مردگان و آ…
- Jul 9, 2026عمل کردن بر پایه این باور که ما دانشی و قدرتی در اختیار داریم که با آن می‌توانیم فرایندهای…